Saturday, November 16, 2013

ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΡΑΙΚΟΙ ΤΟ 2013

ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΡΑΙΚΟΙ ΤΟ 2013

Οι "αντιεξουσιαστές" ( δηλαδή οι εχθροί του κράτους ) συμπαρίστανται στην...κρατική τηλεόραση.

Οι ΚΚΕδες απολύουν κόσμο από τον Αρχιδοσπάστη και τον 902, αλλά πάνε στην ΕΡΤ και φωνάζουν κατά των απολύσεων.

Το κίνημα "ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ" ούρλιαζε ότι ΔΕΝ πληρώνει το χαράτσι της ΕΡΤ στην ΔΕΗ, αλλά τώρα φωνάζει να μην κλείσει η ΕΡΤ.

Οι απάτριδες και διεθνιστές αριστεροί αποκαλούν φασίστα όποιον μιλάει για Ελληνισμό, αλλά τώρα φωνάζουν να μην κλείσει η ΕΡΤ διότι είναι το κανάλι της...Ομογένειας.

Καραγκιοζιλίκια, γελοιότητες, παράνοια στο Σοβιετικό Ελλαδιστάν του 2013.

Όλα τα παράσιτα, όλοι οι γελοίοι, όλοι οι πνευματικοί τύραννοι του Ελληνικού λαού ενώθηκαν για να υπερασπιστούν την ποντικοφωλιά τους.

Άλλα έλεγαν χτες, άλλα σήμερα, άλλα αύριο.

Friday, November 15, 2013

Oταν ο Διόνυσος επισκέφθηκε την Αττική

Oταν ο Διόνυσος επισκέφθηκε την Αττική για να διδάξει στους ανθρώπους την καλλιέργεια της αμπέλου και την παρασκευή του οίνου,τον φιλοξένησε ο Ικάριος ο Αθηναίος.Ο Διόνυσος ερωτεύθηκε την κορη του Ηριγόνη και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Στάφυλο.

Ο θεός χάρισε στον Ικάριο και ένα ασκί κρασί με την εντολή να το κεράσει στους γείτονές του. Αλλά όταν οι γείτονες ήπιαν κρασί για πρώτη φορά στη ζωή τους, ζαλίστηκαν και νόμισαν ότι η ζάλη οφειλόταν στο ότι ο Ικάριος τους είχε δηλητηριάσει.

Για τον λόγο αυτό τον σκότωσαν. Η σκυλίτσα του Ικάριου, η Μαίρα, ειδοποίησε την Ηριγόνη με τα γαυγίσματά της και την οδήγησε στο άταφο πτώμα του πατέρα της. Τότε η Ηριγόνη από την απελπισία της κρεμάστηκε από ένα δέντρο.

Ο Διόνυσος θύμωσε με τους Αθηναίους για τη δολοφονία του Ικαρίου και τους έστειλε μια συμφορά: Οι κόρες τους καταλήφθηκαν από μανία και κρεμάστηκαν κι αυτές. Οι Αθηναίοι ρώτησαν το μαντείο και πήραν την απάντηση ότι ο θεός έπαιρνε εκδίκηση για τον θάνατο του Ικαρίου και της Ηριγόνης. Τότε οι Αθηναίοι εντόπισαν και τιμώρησαν εκείνους που είχαν δολοφονήσει τον Ικάριο.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


Υπάρχει Θεός;
Δεν υπάρχουν λογικά επιχειρήματα τόσο στην ύπαρξη, όσο και στην ανυπαρξία του Θεού.
Η υπόθεση Θεός είναι προσωπική του καθένα.

Oι σημερινοί χριστιανοί τα θέλουν όλα

Και πώς να πεις στους χριστιανούς, είστε εγκληματίες και όχι άγιοι. Πώς να πεις στους χριστιανούς είστε οι διώκτες και όχι οι διωκόμενοι. Πώς να πεις στους χριστιανούς, είστε οι πλούσιοι και οι ισχυροί, οι αυτοκράτορες και οι στρατηγοί, οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι και όχι οι φτωχοί, οι δίκαιοι, οι φιλόσοφοι, οι αγαθές ψυχές της κοινωνίας μας.

Πώς να πεις στους χριστιανούς είστε εσείς που σταυρώνετε τον Χριστό κάθε μέρα καθισμένοι στον θρόνο των Φαρισαίων του Άννα και του Καϊάφα. Υπνωτισμένοι καθώς είναι από το μίσος τους δεν κατανοούν την πλάνη στην οποία βρίσκονται. Ξέχασαν τα απλά λόγια αγάπης του Σωτήρα τους και ανακάλυψαν μεγάλες θεολογικές αλήθειες για τις οποίες δολοφόνησαν, καταδίωξαν και αναθεμάτισαν αθώους ανθρώπους.

Oι σημερινοί χριστιανοί τα θέλουν όλα, και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο και βασιλιά. Είναι βλέπετε άνθρωποι γεμάτοι αρετές, αλλά κρυφές. Γιατί αυτά που βλέπει κανείς είναι την μανία που έχουν να καταδιώκουν εκείνον που δεν υποτάσσεται στην αλάνθαστη γνώμη τους. Κι έχουν αυτή την στάση από παράδοση. Δεν την παρέλαβαν βέβαια από τον Χριστό, διότι εκείνος είπε, όστις θέλει πίσω μου ελθείν και αγαπάτε τον εχθρό σας και τα παρόμοια. Ετούτοι όμως οι χριστιανοί ανόμοιοι του θεού τους και ομοούσιοι του πονηρού τυγχάνοντες, με τυφλωμένες τις καρδιές καταδιώκουν τους πάντες και οχλαγωγούν φωνάζοντας ότι καταδιώκεται η παράδοση των εγκληματιών αυτοκρατόρων !
ΚΑΡΛ ΓΙΟΥΝΓΚ - ΑΙΩΝ - ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΙΧΘΥΟΣ

Ποιός ήταν πραγματικά ο Ορφέας

Η Εικόνα που έχουν για την Ελληνική Αρχαιότητα οι σοβαροί μελετητές της Αρχαίας Ελλάδας είναι τελείως διαφορετική από την επίσημη εικόνα που επιβάλλεται από την "χριστιανική εκπαίδευση". Όσοι σπουδάζουν Αρχαιολογία βλέπουν να τους αποκαλύπτεται ένας κόσμος που κρύβεται επιμελώς από την επίσημη εκπαιδευτική κοινότητα και την επικρατούσα αντίληψη.Για τους Αρχαίους Έλληνες ο Ορφέας ήταν πραγματικό πρόσωπο για το οποίο υπάρχουν συγκεκριμένες ιστορικές αναφορές, πέρα από τους μύθους που δημιουργήθηκαν για τον Ορφέα, για διαφόρους λόγους.


Η Παραλία του Βορείου Αιγαίου, από τον Όλυμπο μέχρι τον Ελλήσποντο, ήταν γνωστή στους αρχαίους σαν Θράκη, εδώ και 35 αιώνες. Αργότερα οι δυτικές περιοχές κατοικήθηκαν από Μακεδόνες. Έχει πολύ λίγη σημασία ποιοι πληθυσμοί κατοίκησαν σε όλες αυτές τις περιοχές. Προέλληνες, Έλληνες, Εξωέλληνες, (Πίερες Θράκες, Μινύες, Μάγνητες, Κίκονες, Πιεριώτες Μακεδόνες, κλπ.) όλοι αυτοί οι λαοί έχουν κοινή φυλετική και πολιτιστική καταγωγή που ανάγεται στην παλαιολιθική εποχή.Η στενή εύφορη λουρίδα γης ανάμεσα στον Όλυμπο και την θάλασσα ήταν η Αρχαία Πιερία(από τον Μακεδόνα γενάρχη Πίερο). Στους πιερικούς πρόποδες του Ολύμπου υπήρχαν πόλεις που αρχαιολογικές ανασκαφές ιχνηλατούν 35 αιώνες πίσω. Τα Λείβηθρα, η Πίμπλεια, το Δίον, κι άλλες πόλεις.Ο Όλυμπος είναι το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας, ιερό βουνό, παγκόσμια γνωστό στους αιώνες, γιατί σχετίζεται με την ελληνική θρησκεία, αλλά και τον Ορφέα και την Ορφική Παράδοση. Ο Ορεινός Όγκος στην νοτιοανατολική πλευρά σχίζεται από την χαράδρα της Ζηλιάνας (αρχαίος χείμαρρος Συς, σήμερα Ζηλιάνα) χωρίζοντας το Βουνό σε Άνω Όλυμπο και Κάτω Όλυμπο.



Οι πολλές χαράδρες και ρεματιές δίνουν μια σπάνια ομορφιά στο τοπίο ακόμα και σήμερα. Σε αυτό το Τοπίο, που προκαλεί ιερό δέος, ηρεμία και περισυλλογή, και συγκίνηση που σου κόβει την ανάσα (τουλάχιστον σε αυτούς που κρατούν τους δεσμούς τους με την φύση), μπροστά στην πτυχή που χωρίζει τον Άνω Όλυμπο από τον Κάτω Όλυμπο, ήταν χτισμένα τα Λείβηθρα, η πόλη που γεννήθηκε ο Ορφέας.Λείβηθρα (= ρείθρο, ρέμα, χείμαρρος και υγρός τόπος) σημαίνει ακριβώς τα ρείθρα και τις ρεματιές που μεταφέρουν τα νερά από το Ιερό Βουνό προς την θάλασσα. Τα Λείβηθρα, καθώς κυκλώνονταν από παντού από τα νερά που κυλούσαν έμοιαζαν σαν νησί στους πρόποδες του Βουνού. Ο οικισμός βρισκόταν στα υψώματα βορειοδυτικά της Ακρόπολης.Εκεί που βρίσκονται σήμερα τα ερείπια της Ακρόπολης υπήρχε Αρχαίο Ιερό που σχετίζεται με τον Ορφέα.Σύμφωνα με την Ορφική Παράδοση ο Ορφέας γεννήθηκε από την Μούσα Καλλιόπη,Παρθένα, που έμεινε έγκυος όταν λούστηκε στον θεό-ποταμό Οίαγρο, σε μία από τις σπηλιές του Ολύμπου κοντά στα Λείβηθρα και την Πίμπλεια. Αν και ο Οίαγρος σχετίζεται με τον Ζαγρέα, και μέσω του πατέρα του Χάροπα, με τα σκοτεινά βασίλεια, το πιθανότερο είναι πως ο Οίαγρος ήταν τοπικός άρχοντας (που έλαβε αυτό το όνομα καθώς σχετίστηκε με την Λατρεία του Διονύσου Ζαγρέα). Η μητέρα του Ορφέα ήταν κατά πάσα πιθανότητα κάποια ντόπια αρχοντοπούλα.


Την εποχή που γεννήθηκε ο Ορφέας, πριν από 29 αιώνες, η Διονυσιακή Λατρεία ήταν γνωστή σε όλο το μεσογειακό κόσμο, και στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Ο Ορφέας ανατράφηκε μέσα σε αυτό το θρησκευτικό περιβάλλον.Ο νεαρός άρχοντας όμως, δεν έλαβε απλά ιδιαίτερη μόρφωση, είχε από την φύση του ιδιαίτερα χαρίσματα. Αντιλαμβάνονταν το Θείο με ένα ιδιαίτερο τρόπο:Ο Ορφέας αντιλαμβάνεται την ΘΕΟΤΗΤΑ σαν ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ με την Οποία σχετίζεται άμεσα, υπαρξιακά, και βιωματικά… όχι με ένα τρόπο εξωτερικό, σαν μια Βαθύτερη Απροσπέλαστη Πραγματικότητα που αποτυπώνεται σαν εξωτερική πίστη και λατρεία και μέσα από τελετουργικές πράξεις… Για τον Ορφέα η ΘΕΟΤΗΤΑ Είναι η Πηγή και το Βάθος της Ύπαρξης κι η Ουσία των πάντων, που Βιώνουμε Μέσα μας με ένα τρόπο άμεσο, εσωτερικό και βιωματικό.Αυτή η ΜΙΑ ΟΥΣΙΑ (μεταφυσικά και σε ανώτερους κόσμους) διαχωρίζεται σε πολλές, ατομικές οντότητες, παραμένοντας στην Ουσία Μία. Ουσιαστικά και Μυστικά το Ένα είναι μέσα στα πολλά, στο καθένα και το καθένα ταυτίζεται με το Ένα, με το Όλο.Από Αυτή την Κατάσταση στους Ανώτερους Κόσμους η περαιτέρω εξέλιξη στο Όλο και στο καθένα οδηγεί στην διαφοροποίηση από το Ένα και στην ίδια την ξεχωριστή ατομικότητα. Από εδώ αντλείται η έννοια της ψυχής (σαν το σύνολο της πνευματικής οντότητας) πουπηγάζει κι εξαρτάται από την Θεότητα, όποιο δρόμο εξέλιξης κι αν πάρει.Κι από τον Φωτεινό Κόσμο του Νου η Ψυχή πέφτει στον Κόσμο της Απλής Ψυχής που εκφράζει την φύση της με την βούληση και το συναίσθημα.Είναι αυτή η διαφοροποιημένη ψυχή που ενσωματώνεται στο υλικό σώμα που αποτελεί μεταφυσικά και κυριολεκτικά ένα «τάφο» για την ψυχή.


Από τους Φωτεινούς Κόσμους του Υπερπέραν, της Εξωπραγματικότητας (του ανθρώπου) η Ψυχή πέφτει στον Μεταφυσικό Άδη, στον «Κάτω Κόσμο», που είναι ο «υλικός κόσμος».Η Ψυχή με όλες τις πνευματικές, νοητικές, και ψυχικές, λειτουργίες δένεται κυριολεκτικά μέσα στις ψυχοσωματικές διαδικασίες, και τις λειτουργίες του σώματος, και τον εξωτερικό κόσμο της ύλης. Από την ένωση της Ψυχικής Οντότητας με το σώμα, δημιουργείται ηυλική ψυχή, ο ψυχοσωματικός οργανισμός, η ζωή, το ζωτικό σώμα (που πρέπει να διακρίνεται από την Καθαρή Ψυχή).Αυτή η θρησκευτική αντίληψη δεν ήταν κάτι καινούργιο στην Εποχή του Ορφέα. Στην πραγματικότητα είναι η ίδια η Ουσία της Διονυσιακής Λατρείας (με την μορφή του Ζαγρέα) που ανιχνεύεται σε ολόκληρο τον μεσογειακό κόσμο, στην Κρήτη, στην Ελλάδα, στην Εγγύς Ανατολή, στην Κάτω Ιταλία, τουλάχιστον 35 αιώνες πίσω.Οι Λάτρες του Διονύσου με την αντίληψη της Βαθύτερης Ενότητας του Όντος και του κόσμου, και με τα ιερά όργια (που σημαίνει ιερά έργα) Βιώνουν μυστικά την Ενότητα με το Θεό, το Ον, ταυτίζονται μαζί Του, συμμετέχουν έτσι στην Ουσία Του.


Ο Ορφέας δεν το αρνείται αυτό. Πίστευε όμως ότι η Θεία Δημιουργία κι η Εξέλιξη, γίνεται στους μεταφυσικούς κόσμους κι όχι εξωτερικά σε ένα «αντικειμενικό» κόσμο. Έτσι μόνοεσωτερικά, βιωματικά, μπορεί να γίνει Κατανοητή η Ουσία της Θεότητας, και να επιτευχθεί η Ένωση με τον Θεό. Εσωτερικεύοντας την Διονυσιακή Αντίληψη, προσεγγίζοντας βιωματικά (εσωτερικά) την Θεότητα ανοίγει τους Εσωτερικούς Ορίζοντες της Ύπαρξης προς τον Απέραντο Εσωτερικό Κόσμο και την ΘΕΟΤΗΤΑ.Τι Διδάσκει στην ουσία ο Ορφέας; Ότι εφόσον η Ψυχή διαφοροποιείται (στους ανώτερους κόσμους) από το Ένα, το Όλον, και πέφτει στον υλικό κόσμο, και δένεται στο σώμα, ο μόνος δρόμος λύτρωσης είναι η λύσις της ψυχής από το σώμα. Αυτό μπορεί να γίνει εσωτερικά, μέσα στον καθένα, με την περισυλλογή των δυνάμεων της ψυχής και τον «αποχωρισμό» από το σώμα.Η ΛΥΣΙΣ, ο «αποχωρισμός» από το σώμα, έχει πολλά επίπεδα εμβάθυνσης:Μπορεί να σημαίνει την εξωτερική αποχή από μιασμένα αντικείμενα κι ανίερες πράξεις που οδηγεί στην ηθική στάση και στην ηρεμία.

Μπορεί να σημαίνει τον βαθύτερο ψυχικό (βουλητικό και συναισθηματικό) αποχωρισμό από την υλική ζωή που καλλιεργεί την αδιαφορία για τα εγκόσμια και την ησυχία.


Μπορεί να σημαίνει τον βαθύτερο αποχωρισμό του νου από την ενασχόλησή του με τον εξωτερικό κόσμο.Μπορεί να σημαίνει το Εκστατικό Βύθισμα στην Ενότητα της Ύπαρξης, πίσω από όλες τις διαφοροποιήσεις.Μπορεί να σημαίνει την Πλήρη Ταύτιση με την Θεότητα.Μπορεί ακόμα να σημαίνει τον συνειδητό αποχωρισμό από το σώμα και την μετάβαση στους κόσμους του υπερπέραν (αυτό που κάποιοι ονομάζουν αστρικό ταξίδι).Μπορεί να σημαίνει τον φυσικό αποχωρισμό από το σώμα, που γνωρίζουμε σαν θάνατο.Έτσι ο Ορφέας μιλά για μια ανοδική πορεία της ψυχής προς την Θεότητα, για μια εισέλιξη. Δεν αρνείται την εξωτερική λατρεία και τελετουργία, αλλά θεωρεί πως η εξωτερική λατρεία δεν είναι παρά ένα εξωτερικό πρώτο στάδιο στην πορεία προς τον Θεό. Στην πραγματικότητα ο Ορφέας με την Διδασκαλία του δίνει ένα απέραντο βάθος στην Διονυσιακή Λατρεία.



Η Διδασκαλία του είναι Εσωτερικός Διονυσιασμός. Από την άλλη μεριά χωρίς την ερμηνεία του Ορφέα ο Διονυσιασμός θα παρέμεινε μια εξωτερική, ιερή μεν, αλλά βάρβαρη θρησκεία.Έτσι ο Διονυσιασμός, όπως τον αντιλαμβάνεται ο Ορφέας δεν είναι παρά Εξωτερικός Ορφισμός.Η μεταρρύθμιση του Ορφέα, της Διονυσιακής Λατρείας πρόσφερε στους Έλληνες (και στην ανθρωπότητα) μια από τις βαθύτερες μυστικές ερμηνείες της Πραγματικότητας. Ενέπνευσε τους μεγαλύτερους φιλοσόφους του κόσμου (δηλαδή τους Έλληνες Φιλοσόφους, από τον Ηράκλειτο και τον Πυθαγόρα, μέχρι τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, και τους Κυνικούς, τους Στωικούς, τους Επικούρειους, τους Σκεπτικούς, τους Νεοπλατωνικούς…)Ο Πυθαγόρας δεν έκανε τίποτα άλλο από το να μεταφέρει την Διδασκαλία του Ορφέα στον Κρότωνα, στη Κάτω Ιταλία. Η πολύ σημαντική του προσφορά, πέρα από την Βασική Ορφική Διδασκαλία είναι η χρήση των μαθηματικών εννοιών στην περιγραφή της Πραγματικότητας.Η Ορφική Διδασκαλία ανανέωσε την Δελφική Λατρεία, αναζωογόνησε τα Ελευσίνια Μυστήρια, κι άνοιξε τελείως τους Ορίζοντες στην Φιλοσοφική Σκέψη.

Ο Πλάτωνας είναι Ορφικός από όλες τις απόψεις, και συχνά αναφέρεται στην Διδασκαλία του Ορφέα στους διαλόγους του. Όταν αναφέρεται στον Φαίδωνα (Φαίδων, 67,c, d) στον «παλαιό λόγο» («παλαιά παράδοση») και στην «λύσιν της ψυχής», στην πραγματικότητα απλά μεταφέρει την Ορφική Διδασκαλία:


«Πάνυ μεν ούν, έφη ο Σιμμίας. – Κάθαρσις δέ είναι άρα ου τούτο ξυμβαίνει, όπερ πάλαι εν τώ λόγω λέγεται, το χωρίζειν ότι μάλιστα από τού σώματος τήν ψυχήν, καί εθίσαι αυτήν καθ’ αυτήν πανταχόθεν εκ τού σώματος συναγείρεσθαί τε καί αθροίζεσθαι καί οικείν κατά τό δυνατόν, καί εν τώ νύν παρόντι καί εν τώ έπειτα, μόνην καθ’ αυτήν, εκλυομένην ώσπερ εκ δεσμών εκ τού σώματος; - Πάνυ μέν ούν, έφη, - Ουκούν τούτο γε θάνατος ονομάζεται, λύσις καί χωρισμός ψυχής από σώματος; Παντάπασί γε, ή δ’ ός. – Λύειν δέ γε αυτήν, ώς φαμεν, προθυμούνται αεί μάλιστα καί μόνοι οι φιλοσοφούντες ορθώς, καί τό μελέτημα αυτό τούτό εστι των φιλοσόφων, λύσις καί χωρισμός ψυχής από σώματος. ή ού; - Φαίνεται».Ο Ορφισμός επηρέασε την Ελλάδα για  τουλάχιστον 15 αιώνες και κατάλοιπα αυτής της θρησκευτικής αντίληψης υπάρχουν ακόμα και σήμερα στην σκέψη, στην γλώσσα, στην ζωή, στις γιορτές. Ήταν στην εποχή του Πεισίστρατου που ο Ορφισμός έγινε επίσημη θρησκεία της Αθήνας και καθιερώθηκαν (επίσημα) οι Γιορτές του Διονύσου (χωρίς να «ποδοπατηθούν» οι πατροπαράδοτες αντιλήψεις κι η λατρεία των άλλων θεών). Ο Ορφισμός, η ορφική αντίληψη για την κοινή θεϊκή καταγωγή, την ισότητα, και την ισονομία, όλων των ανθρώπων, γέννησε ουσιαστικά την Δημοκρατία (αν και δεν εξάλειψε το θεσμό της δουλείας) στην Αθήνα.Αν δεν υπήρχε το Ορφικό Ιδεολογικό Υπόστρωμα στην αντίληψη των Αθηναίων, για την Φύση, την ζωή, και την «πολιτεία», δεν θα είχε γεννηθεί η Δημοκρατία. Όταν τελείωσε ο αρχαίος κόσμος, κι η ελληνική θρησκεία, κι επιβλήθηκαν με την βία άλλα θρησκεύματα στον Ελλαδικό Χώρο, έσβησε κι η Δημοκρατία.


Οι σύγχρονες αντιπροσωπευτικές κοινοβουλευτικές δημοκρατίες είναι παρωδίες δημοκρατίας. Τα κόμματα είναι πολιτικές συμμορίες, που ονομάζουν «δημοκρατίες» αυταρχικά άδικα και βίαια καθεστώτα. Αυτό συμβαίνει γιατί όλες αυτές οι ψευτοδημοκρατίες δεν έχουν υγιές ιδεολογικό υπόβαθρο, όπως συνέβαινε με την Αληθινή Αθηναϊκή Δημοκρατία.Ήταν φυσικό, οι θρησκευτικές αντιλήψεις κι εμπειρίες του Ορφέα (η εσωτερίκευση της αντίληψης, κι η εσωτερική άμεση βιωματική προσέγγιση της Πραγματικότητας του Θεού), να φέρουν τον νεαρό άρχοντα, στην αρχή της δημόσιας δράσης του, σε «αντίθεση» με το περιβάλλον του. Ήταν δύσκολο να κατανοήσουν χωρίς προσπάθεια το μήνυμα τουΕμπνευσμένου. «Αποσύρθηκε» νωρίς από τα δημόσια πράγματα, για να ασχοληθεί με την «θρησκευτική εμπειρία» του, να την κωδικοποιήσει, να την κάνει πράξη και ζωή.Ο «μύθος» λέει πως ο Ορφέας ταξίδεψε στην Αίγυπτο. Δεν είχε λόγο να το κάνει. Ο Ορφέας βρήκε στην Πατρίδα του όλη την θρησκευτική παράδοση πάνω στην οποία βασίστηκε για να αναπτύξει τις δικές του θρησκευτικές αντιλήψεις. Η Διονυσιακή Λατρεία διαδεδομένη στην Ελλάδα, στην Κρήτη, και στον Ευρύτερο Μεσογειακό Χώρο, δεν είναι Αιγυπτιακό Φαινόμενο (και διαφέρει αρκετά από την Λατρεία του Όσιρι και τα μυστήριά του). Αλλά ακόμα κι αν ο Ορφέας ταξίδεψε στην Αίγυπτο, δεν έγινε σε τίποτα πιο σοφός από αυτό το ταξίδι. Κατά την δική μας αντίληψη η δράση του εξελίχθηκε εξ’ ολοκλήρου στην Πιερία, και ιδιαίτερα στην Πατρίδα του τα Λείβηθρα και την γύρω περιοχή, στους πρόποδες του Ολύμπου.


Ο Ορφέας δημιούργησε γρήγορα ένα κύκλο ανθρώπων με τους οποίους μοιράστηκε τις εμπειρίες του. Η δημιουργία θρησκευτικών κύκλων είναι παγκόσμιο, διαχρονικό, και διαθρησκευτικό φαινόμενο. Στην Ελλάδα οι θρησκευτικοί κύκλοι ονομάζονται θίασοι(ιδιαίτερα οι ομάδες πιστών του Διονύσου). Ο Ορφέας δημιούργησε ένα συμπαγή κύκλο μυημένων που είχαν ορισμένη αντίληψη του Θείου (Ορφική Θεολογία), και ιδιαίτερο τρόπο ζωής (ορφικό βίος), και συμπεριφορά.Σύμφωνα με τις μαρτυρίες πολλών αρχαίων φιλοσόφων, ιστορικών και συγγραφέων, στα Λείβηθρα ,όπως σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας,υπήρχε Ιερό, σε ένα λόφο νοτιοανατολικά του οικισμού  που κυκλωνόταν από χείμαρρους, πολύ πριν τον Ορφέα. Εκεί γινόταν η δημόσια λατρεία, εκεί ασκούσαν την λατρεία τους οι πιστοί του Διονύσου, κι εκεί ιερούργησε κι ο ίδιος ο Ορφέας.Οι ορφικές τελετές συμπεριλάμβαναν τελετουργική χρήση ιερής φωτιάς, χρήση ύμνων, μουσικής, και χορού. Οι ορφικές τελετές διέφεραν αρκετά από την δημόσια Διονυσιακή Λατρεία, και τις τελετουργίες των βάκχων και των μαινάδων. Οι ορφικές τελετές θα διατηρηθούν σε διάφορους ορφικούς θιάσους, ενώ η δημόσια Διονυσιακή Λατρεία θα μεταφερθεί στις Διονυσιακές Γιορτές, ενώ οι τελετές των μαινάδων θα διατηρηθούν στην Δελφική Λατρεία.


Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμιά αντίθεση ανάμεσα στις ορφικές αντιλήψεις και την συνηθισμένη Λατρεία του Διονύσου και τις Διονυσιακές Γιορτές που καθιερώθηκαν γύρω από την λατρεία. Στην ουσία όλες οι αντιλήψεις είναι σωστές κι απευθύνονται σε ανθρώπους με διαφορετικό βαθμό κατανόησης της θρησκείας του Διονύσου.Ο Ορφισμός, κι η εξωτερική Διονυσιακή Λατρεία λειτουργούν όχι ανταγωνιστικά αλλά συμπληρωματικά. Αυτό αποδεικνύεται από τον σεβασμό που είχαν όλοι οι Έλληνες για τον Ορφέα, την Δελφική Λατρεία, τα Ελευσίνια Μυστήρια, ακόμα κι όταν δεν ήταν μυημένοι και δεν γνώριζαν το περιεχόμενο της μύησης, αλλά και από την αποδοχή της εξωτερικής λατρείας σαν ένδειξης σεβασμού προς τον Θεό με εξωτερικές πράξεις. Ακόμα και η Ωμοφαγία που θα διατηρηθεί σε ορισμένους θιάσους (αλλά θα καταργηθεί από τις δημόσιες γιορτές στην Κλασσική Αθήνα) είναι μια ιερή πράξη, όσο κι αν φαίνεται αποτρόπαιη. Οι υποκριτές άνθρωποι θεωρούν αποτρόπαιη μια θρησκευτική πράξη, αλλά μπορούν να αδικούν τους συνανθρώπους τους, να αδιαφορούν για τους δυστυχισμένους, και να καταστρέφουν το πλανήτη.Θρησκευτικοί θίασοι ανάλογοι με αυτόν του Ορφέα θα υπάρχουν τουλάχιστον 15 αιώνες μετα.Ακολουθώντας το πρότυπο του Ορφέα θρησκευτικούς θιάσους, ή συγκροτημένους συλλόγους, με συγκεκριμένους χώρους λατρείας και διδασκαλίας, θα δημιουργήσουν όλοι οι Μεγάλοι Έλληνες Φιλόσοφοι, ο Πυθαγόρας στον Κρότωνα (ομακοείο), ο Πλάτωνας στην Αθήνα (ακαδημία), ο Αριστοτέλης (λύκειο ή περιπατητική σχολή), οι Στωικοί (στοά), ο Επίκουρος (κήπος)…

Ο Ορφέας έζησε κι έδρασε, δίδαξε κι έγραψε, στην Πατρίδα του, στους Πρόποδες του Ολύμπου. Έζησε βιώνοντας το θρησκευτικό του όραμα κι αφιερώνοντας το χρόνο του στην διδασκαλία και την υπηρεσία των ανθρώπων.Ο μύθος λέει ότι ο Ορφέας νυμφεύτηκε την Αγριόπη ή Ευρυδίκη. Στην πραγματικότητα ο Ορφέας ήταν τόσο αφιερωμένος στο έργο του που δεν νυμφεύτηκε ποτέ. Ο μύθος του «έρωτα» του Ορφέα με την Ευρυδίκη ήταν μια διήγηση που κατασκευάστηκε για να διδάξει κάτι (την σχέση της Καθαρής Ψυχής με την υλική ψυχή). Ήταν μια διήγηση σαν τις παραβολές του Βούδα, ή του Ιησού.Ο Ορφέας πέθανε σχετικά νέος, από φυσικά αίτια μάλλον.Ο μύθος λέει ότι κατασπαράχτηκε από τις μαινάδες της Πιερίας. Ο μυθικός διασπαραγμός του Ορφέα δεν κάνει τίποτα άλλο από το να επαναλαμβάνει τον μύθο του Ζαγρέα,τον τελετουργικό διασπαραγμό του ταύρου) στο πρόσωπο του Ορφέα. Μετά οι δικαιολογίες για τον διασπαραγμό είναι ανόητες.Λένε ότι ο Ορφέας τιμούσε τον Απόλλωνα κι έτσι ο Διόνυσος καθοδήγησε τις μαινάδες να σκοτώσουν τον Ορφέα. Για τον Ορφέα και τους άλλους μυημένους ο Διόνυσος κι ο Απόλλωνας είναι ο Ίδιος Θεός (που συμβολίζεται στον Χειμερινό Ήλιο και τον Θερινό Ήλιο). Έτσι δεν θα μπορούσε να προκαλέσει την μήνη κανενός Θεού, ούτε των οπαδών του Διονύσου. Αυτά τα λένε οι αμαθείς.Μετά την ίδια ιστορία διηγούνται για τον Λυκούργο, στην Θράκη, τον Πενθέα στην Θήβα, κι άλλους. Υπάρχει πολύ λίγη αλήθεια σε όλα αυτά…


Ούτε εξ’ άλλου ο Ορφέας ήταν αντίθετος προς την εξωτερική λατρεία του Διονύσου που ακολουθούσαν οι απλοί άνθρωποι. Αντίθετα έβλεπε την εξωτερική λατρεία σαν συμπληρωματική των δικών του αντιλήψεων.Βεβαίως μιλούσε για την ανάγκη εμβάθυνσης της θρησκευτικής δραστηριότητας, αλλά ο σεβασμός του για τον άνθρωπο δεν θα του επέτρεπε ποτέ να πολεμήσει ή να ειρωνευθεί τις απλοϊκές αντιλήψεις των συνανθρώπων του.Ούτε βέβαια στερούσε τους άνδρες από τις γυναίκες τους κι έτσι προκάλεσε την εκδίκηση των γυναικών.Ο Ορφέας ήταν Οραματιστής του Φωτός, Υπέρμαχος της Δικαιοσύνης κι Εργάτης της Συμπόνιας και της Βοήθειας στον άνθρωπο.Το μόνο βέβαιο είναι ότι όταν πέθανε, άφησε πίσω του ένα τεράστιο πνευματικό έργο, αλλά και πολύ πόνο για τον χαμό του. Αλλά όπως δίδασκε ο ίδιος, ο Ορφέας, έλυσε τα δεσμά του με το σώμα κι ανυψώθηκε στους Ανώτερους Κόσμους του Φωτός.


Οι άνθρωποι που τον αγαπούσαν και τον ακολουθούσαν τον έθαψαν στην Ακρόπολη των Λειβήθρων, κοντά στο Ιερό που δίδασκε και ιερουργούσε, και ύψωσαν προς τιμήν του Ηρώο, που το είδαν με τα μάτια τους πολλοί αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς και το κατέγραψαν.Τα Λείβηθρα καταστράφηκαν σύμφωνα με τον Παυσανία όταν πλημμύρισε ο χείμαρρος Συς. Τα ιερά, τα κτήρια και τα τείχη της καταστράφηκαν. Σήμερα οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν εντοπίσει τον Οικισμό, και την Ακρόπολη, αλλά δεν έχει εντοπισθεί κτίσμα στην Ακρόπολη, μόνο μερικά τμήματα του τείχους.Αυτή είναι λίγο-πολύ η αλήθεια για τον Ορφέα.Το ερώτημα όμως είναι το εξής: Αν ο Ορφέας ήταν πραγματικό πρόσωπο (κι αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανένας σοβαρός μελετητής της Αρχαιότητας) και μάλιστα τόσο σημαντικό πρόσωπο, τότε γιατί κάποιοι προσπάθησαν με λύσσα να αποδείξουν ότι είναι μυθικό πρόσωπο, μύθος.Αυτό έγινε από εμπαθείς χριστιανούς, που δεν τους ενδιέφερε η ιστορική,θρησκευτική και θεολογική αλήθεια, αλλά τους ενδιέφερε να αποκρύψουν ότι πήραν τα πάντα από τον Ορφισμό. Έτσι όμως το μόνο που αποδεικνύεται είναι ότι ο χριστιανισμός όπως εφαρμόστηκε είναι μια ιστορική απάτη.

Ο Ορφέας υπήρξε ένας Μεγάλος Άνθρωπος, το ίδιο μεγάλος με τον Βούδα, τον Λάο Τσε, τον Ιησού.Αυτό που πρόσφερε ο Ορφέας στον άνθρωπο και στην ιστορία είναι το Υπέρτατο Μυστικό της Ύπαρξης:Η Ίδια η Ύπαρξη που εκδηλώνεται στον καθένα, η Συνείδηση, η Αντίληψη, είναι η Ανεξάντλητη Πηγή της Ενότητας και της διαφοροποίησης, των αντιλήψεων, των προσανατολισμών, και των πράξεων. Όλα προέρχονται από Μέσα. Δεν χρειάζεται να ψάξουμε να βρούμε «έξω», ούτε εξηγήσεις, ούτε δικαιολογίες, ούτε πράγματα να «αρπαχθούμε» από αυτά. Η Ύπαρξη από μόνη της είναι η Ανεξάντλητη Πηγή, κάθε βιώματος και εμπειρίας, η Λαλέουσα Πηγή, το Λάλον Ύδωρ… η Πηγή της Ζωής.Η Ψυχή Είναι Απέραντη, Χωρίς Όρια, Ελεύθερη, Αγνή, Αιώνια. Η δέσμευση στο σώμα, ακόμα κι όταν επαναλαμβάνεται με την μετενσωμάτωση, είναι προσωρινή.Η Μόνη Οδός Λύτρωσης είναι η Λύσις της Ψυχής από τα δεσμά του σώματος. Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο της Ορφικής Θεολογίας, και το αντικείμενο των Μυστηρίων.Η Αληθινή Κατοικία της Ψυχής είναι τα Φωτεινά Βασίλεια του Υπερπέραν, της «Εξωπραγματικότητας», κι όχι ο κάτω κόσμος της γης.



source
http://olymposorfeas.blogspot.gr/p/blog-page_28.html

Thursday, November 14, 2013

Τόσο ο Ιησούς Χριστός όσο και οι μαθητές του δεν γιόρταζαν γενέθλια ανθρώπων

Σύμφωνα με τις αφηγήσεις της Καινής Διαθήκης, τόσο ο Ιησούς Χριστός όσο και οι μαθητές του δεν γιόρταζαν γενέθλια ανθρώπων, και ο ίδιος ζήτησε ρητά από τους ακολούθους του να τηρούν μόνο την ανάμνηση του θυσιαστικού θανάτου του. (Λουκ. 22:19, 20). Επίσης, οι Ιουδαίοι απέρριπταν τον εορτασμό των γενεθλίων καθώς θεωρούνταν παγανιστική συνήθεια και αυτή τη στάση ακολούθησαν και οι Χριστιανοί κατά τους δύο πρώτους αιώνες της χριστιανικής εκκλησίας.

Το 386 μχ ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρότρυνε την εκκλησία της Αντιόχειας να συμφωνήσει στην 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού της Γέννησης, και στην Ρώμη το καλεντάρι των Φιλοκαλίων (354 μ.Χ.) περιλαμβάνει στην ημερομηνία της 25ης Δεκεμβρίου, απέναντι από την παγανιστική Natalis invicti, δηλ. "γέννηση του ακατανίκητου (ήλιου)", την φράση "VIII kaalitan nattis Christus in Bethleem Iudea". Τον καιρό του Αγ. Αυγουστίνου η ημερομηνία της εορτής της Γέννησης είχε καθοριστεί, πάντως ο Αυγουστίνος την παραλείπει από τον κατάλογό του με τις σημαντικές χριστιανικές επετείους (PL 33.200). Θεωρείται ότι θεμελιώδη σχέση με την επικράτηση αυτής της ημερομηνίας δεν είχε μόνο το χειρόγραφο του Ιωσήπου, αλλά και η ανταγωνίστρια του Χριστιανισμού λατρεία του ήλιου, με την γιορτή του Dies Natalis Solis Invicti, όπως ήταν ο πλήρης τίτλος της (ημέρα γέννησης του ακατανίκητου Ήλιου).

Μία από τις πολλές ερμηνείες για τον καθορισμό της 25ης Δεκεμβρίου ως ημερομηνίας εορτασμού, αναφέρεται στην επιθυμία του Χριστιανισμού να εκχριστιανίσει σκόπιμα τις αρχαίες ειδωλολατρικές γιορτές[37] όπως τη μεγάλη εθνική εορτή του "ακατανίκητου" θεού Ήλιου (Dies Invictis Solis) και τον εορτασμό των γενεθλίων του Μίθρα που ήταν διαδεδομένα σε όλη την επικράτεια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας[38]. Ο εορτασμός αυτής της ημέρας ως ημέρας γέννησης του Χριστού έπρεπε να συντελέσει στον εξοβελισμό σημαντικών παγανιστικών (μη χριστιανικές) γιορτές που τηρούνταν εκείνον τον καιρό, όπως τα Σατουρνάλια και τα Μπρουμάλια

ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΝΑΖΗΤΗΤΕΣ ΑΝΑΒΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ.

ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΝΑΖΗΤΗΤΕΣ , ΑΝΑΒΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗΣ, ΤΗΣ ΠΙΟ ΚΑΘΑΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΝΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ.
 

ΑΣ  ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ, ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΠΗΓΗ, ΑΠ’ΟΠΟΥ ΞΕΠΗΔΗΣΕ  ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ  ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΑΥΜΑ.

ΚΕΡΔΟΣ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ, ΜΙΑΝ ΑΛΗΘΙΝΗ  ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ  ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΟ ΠΟΥ  ΝΟΙΩΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ....

ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ...

Ήλιος και η Σελήνη τα τιτανικά αντίστοιχα του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος.

Ο Ήλιος και η Σελήνη εκφράζουν τα τιτανικά αντίστοιχα των δύο αδελφών, του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος.

Το όνομα της Σελήνης δηλώνει το σέλας, το φως, όχι το άπλετο φως του πρωινού αλλά τον ηδύ φωτισμό που συντροφεύει την Νύκτα. Η Σελήνη ονομάζεται και Μήνη, όνομα από το οποίο παράγονται οι λέξεις μην (μήνας), Η Σελήνη, ως αδελφή του Ηλίου, δύναται να συνδεθεί με την Αρτέμιδα που μία ανάλογη αδελφική σχέση την συνδέει με τον Θεό του Φωτός Απόλλωνα.

ΛΥΚΑΙΑ 2013

Wednesday, November 13, 2013

ΤΟ ΚΑΤΑ ΤΡΟΙΚΑΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

ΒΙΒΛΟΣ.
ΤΟ ΚΑΤΑ ΤΡΟΙΚΑΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ. κεφ 1ον. 2009 μχ.
Και ειπεν ο κυριος. Αυναν δευρω τεκνον μου υπαγεν εν Ελλαδι οπως διδαξεις και εντολας 10 νεας δωκεις. Αμολα.
1η - ΟΥ ΒΛΑΣΦΗΜΗΣΕΙΣ ΤΡΟΙΚΑΝ.
2η - ΟΥ ΑΡΝΗΘΕΙΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΝ.
3η - ΟΥ ΑΡΝΗΘΕΙΣ ΜΕΡΚΕΛΕΝ.
4η - ΟΥ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΛΑΓΚΑΡΝΤ.
5η - ΟΥ ΒΩΜΟΛΟΧΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ IMF.
6η - ΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ EURO.
7η - ΟΥ ΕΞΕΓΕΡΘΕΙΣ ΚΑΤΑ EUROGROUP.
8η - ΟΥ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΚΟΜΜΑ.
9η - ΟΥ ΧΟΡΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΨΑΣΕΙΣ
10η- ΟΥ ΖΕΣΤΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΚΡΥΩΣΕΙΣ.
Ταδε εφη Θεοc υιοc και CIA.


πηγη Vasilis Sakkas

Ιστορίες φορολογικού παραλόγου

Ιστορίες φορολογικού παραλόγου

Στην Ελλάδα πληρώνεις φόρο επειδή κατέχεις δελτίο παροχής υπηρεσιών, ανεξαρτήτως αν το χρησιμοποιείς ή όχι. Πληρώνεις φόρο επειδή είσαι ιδιοκτήτης ενός ακινήτου, ανεξαρτήτως αν αυτό σου αποφέρει εισόδημα ή όχι. Και πληρώνεις φόρο πολυτελείας για ένα αυτοκίνητο άνω των 2.000 κυβικών, ακόμη και αν αυτό είναι κλεισμένο στο γκαράζ.
Σε μια αποθήκη 100 τετραγωνικών μέτρων με αντικειμενική αξία 10.000 ευρώ, επιβάλλεται το ίδιο τέλος ακινήτων με ένα ρετιρέ έκτου ορόφου ίδιας επιφάνειας – το ρετιρέ έχει δεκαπλάσια αντικειμενική αξία. Ενα από τα «θαύματα» που γίνονται με το χαράτσι της ΔΕΗ, το οποίο εν πολλοίς διατηρείται και με τον ενιαίο φόρο ακινήτων.

Υπολογίζουμε φόρο στο… φόρο. Επί του φόρου εισοδήματος που παρακρατείται από το μισθό μας, επιβάλλουμε εισφορά αλληλεγγύης. Επί του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης ή στη βενζίνη, καταλογίζεται ΦΠΑ, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με το φόρο κινητής τηλεφωνίας.

Ο πελάτης πληρώνει την αξία των προϊόντων που προμηθεύτηκε με μεταχρονολογημένη επιταγή εξάμηνης διάρκειας. Η εφορία όμως εισπράττει το ΦΠΑ ανά μήνα ή ανά τρίμηνο. Ισως ο κυριότερος λόγος συσσώρευσης χρεών από ΦΠΑ ειδικά από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Κατά την απόκτηση ενός ακινήτου με οποιονδήποτε τρόπο (αγορά, γονική παροχή, κληρονομιά), η εφορία δεν καταγράφει στο ηλεκτρονικό περιουσιολόγιο τα στοιχεία (επιφάνεια, διεύθυνση κ.λπ.), παρά το γεγονός ότι αυτός που αποκτά το ακίνητο πρέπει υποχρεωτικά να επισκεφτεί την αρμόδια ΔΟΥ. Καλείται ο ίδιος ο φορολογούμενος να το πράξει συμπληρώνοντας τη δήλωση Ε9 -πολλές φορές λανθασμένα- με καθυστέρηση έως και 20 μηνών.

Ο ενοικιαστής δεν πληρώνει το ενοίκιο. Ομως, ο ιδιοκτήτης θα πληρώσει το φόρο που αναλογεί κανονικά, εκτός και αν αποφασίσει να το χάσει οριστικά, δωρίζοντάς το στο… κράτος. Η δήλωση δωρεάς δεν μπορεί να ανακληθεί.

Μνημείο παραλογισμού αποτελεί η επιβολή του φόρου πολυτελείας στα Ι.Χ. άνω των 1.929 κυβικών. Μοντέλο Mercedes του 2012, σημερινής αξίας 44.000 ευρώ, επιβαρύνεται μόνο με τέλη κυκλοφορίας ύψους 255 ευρώ γιατί έχει μικρό κινητήρα. Αντιθέτως, αυτοκίνητο μάρκας ΚΙΑ του 2003, το οποίο δεν «πιάνει» περισσότερα από 2.000 – 3.000 ευρώ στην αγορά, φορολογείται με φόρο πολυτελούς διαβίωσης και τέλη κυκλοφορίας ύψους… 1.880 ευρώ, περίπου όσα και η αξία του.

Οι φοιτητές με μηδενικό εισόδημα που σπουδάζουν στην επαρχία δεν δικαιούνται επίδομα θέρμανσης γιατί θεωρούνται «προστατευόμενα μέλη». Οι φοιτητές που έχουν βρει δουλειά και υποβάλλουν ξεχωριστή φορολογική δήλωση εισπράττουν κανονικά το επίδομα.

Οι φορολογικές δηλώσεις υποβλήθηκαν φέτος ηλεκτρονικά. Ομως, εκατοντάδες χιλιάδες φορολογούμενοι πρέπει να επισκεφτούν την εφορία τουλάχιστον τρεις φορές, μόνο και μόνο επειδή δικαιούνται επιστροφή φόρου:Η πρώτη επίσκεψη για να γίνει έλεγχος της δήλωσης και να προσκομισθούν τα δικαιολογητικά.Η δεύτερη επίσκεψη για να γνωστοποιηθεί στον φορολογούμενο ότι θα πρέπει να προσκομίσει -όταν θα κληθεί εγγράφως- αίτηση, στην οποία θα αναγράφεται ο τραπεζικός του λογαριασμός.
Και η τρίτη επίσκεψη για να κατατεθεί η σχετική αίτηση. Μπορεί κάλλιστα ο αριθμός του τραπεζικού λογαριασμού να έχει δηλωθεί στην αρχική φορολογική δήλωση. Αυτό δεν παίζει, όμως, ρόλο καθώς το τμήμα εσόδων μιας εφορίας που ζητάει τον αριθμό του τραπεζικού λογαριασμού δεν επικοινωνεί με τη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, που υποδέχεται τις ηλεκτρονικές φορολογικές δηλώσεις.Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται φέτος για όλους τους φορολογουμένους που κλήθηκαν για επανέλεγχο και δικαιούνται επιστροφή φόρου. Σε δεινή θέση βρίσκονται οι κάτοικοι απομακρυσμένων ή νησιωτικών περιοχών, όπως ο υπαγόμενος στη ΔΟΥ Μήλου, που πρέπει να απευθυνθεί στη ΔΟΥ Πειραιά, ή ο κάτοικος της Ορεστιάδας, ο οποίος υπάγεται πλέον στη ΔΟΥ Αλεξανδρούπολης.

Τα τεκμήρια διαβίωσης αποτελούν ούτως ή άλλως ελληνική πατέντα, ενώ το ύψος στο οποίο έχουν εκτιναχθεί δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Το πιο εντυπωσιακό, πάντως, είναι ότι πλέον αποτελεί τεκμήριο και ο… γάμος. Ζευγάρι παντρεμένων πρέπει να καλύψει τεκμήριο 5.000 ευρώ, ακόμη και αν δεν έχει κανένα απολύτως περιουσιακό στοιχείο στην κατοχή του. ΠΗΓΗ: Καθημερινή

Tuesday, November 12, 2013

ΒΑΤΡΑΧΟΜΥΟΜΑΧΙΑ!!!!

ΒΑΤΡΑΧΟΜΥΟΜΑΧΙΑ!!!!

Η αφορμή του πολέμου

«Ξένε, μου, ποιος είσαι; Από που ήρθες στην ακτή; Πoιος ο πατέρας σου; Πες μου τα όλα αληθινά, μη σε πιάσω να μου αραδιάζεις ψέματα. Γιατί, αν νιώσω πως είσαι φίλος άξιος, θα σε πάω ίσια στο σπίτι μου· θα σου χαρίσω πολλά και όμορφα δώρα φιλοξενίας στο σπίτι.Εγώ είμαι ο βασιλιάς Φυσίγναθος που μέσα σε αυτή τη λίμνη είμαι των βατράχων αρχηγός κι έχω τιμές σ΄ όλη τη ζωή μου. Μ΄ ανέθρεψε ο πατέρας μου ο Πηλέας,α[›] αφού πρώτα έσμιξε ερωτικά με την Υδρομέδουσα κοντά στις όχθες του ποταμού Ηριδανού.Βλέπω πως και συ είσαι όμορφος και δυνατός απ΄άλλους πιο πολύ, σκηπτροφόρος βασιλιάς και στους πολέμους πολεμιστής· έλα λοιπόν όσο μπορείς πιο γρήγορα μίλα μου για το γένος σου»,

Σ΄ αυτόν τότε απήντησε ο Ψυχάρπαγας κι αυτά τα λόγια είπε:»
«Γιατί ζητάς το γένος μου να μάθεις;»Αυτό είναι πολύ γνωστό ανάμεσα σ ΄όλους τους ανθρώπους, τους θεούς και τα πτηνά του ουρανού.
Ψιχάρπαγας είναι το όνομά μου· είμαι εγώ το παλικάρι του Τρωξάρτη, του τρανόκαρδου πατέρα μου· μητέρα μου η Λειχομύλη, η κόρη του βασιλιά Πτερνοτρώκτη. Σε μια καλύβα μέσα με γέννησε και με μεγάλωσε με νόστιμες τροφές, με σύκα, με καρύδια και με κάθε λογής καλά φαγώσιμα.
Πως να με κάνεις φίλο σου, αφού διόλου δε μοιάζουμε οι δυο μας; Εσύ ζεις μέσα στα νερά, ενώ εγώ το έχω συνήθειά μου να τρώω όσα έχουν οι άνθρωποι· εμένα δεν μου ξεφεύγει ποτέ ψωμί αφρόπλαστο που βρίσκεται μέσα σε ομορφόκυκλο πανέρι, ούτε η μακρόπεπλη πίτα η γεμάτη με πολύ σουσαμότυρο, ούτε κομμάτι από χειρόμερο, συκωτάκια ασπροντυμένα, ούτε τυρί φρεσκόπηχτο από γάλα νόστιμο καμωμένο, ούτε η καλή μελόπιτα, αυτή που οι μακάριοι θεοί ποθούν ούτε όσοι ετοιμάζουν οι μάγειροι για τα συμπόσια που κάνουν άνθρωποι.

μτφρ. Θεόδωρος Μαυρόπουλος, εκδ. Ζήτρος

Το περίφημο στην αρχαιότητα δήλιο πρόβλημα

Το περίφημο στην αρχαιότητα δήλιο πρόβλημα ηταν η κατασκευή ενός κύβου με όγκο διπλάσιο από τον όγκο ενός δοσμένου κύβου. Ονομάστηκε δήλιο, σύμφωνα με την παράδοση, εξαιτίας μιας επιδημίας στη Δήλο, για την οποία το μαντείο των Δελφών έδωσε χρησμό ότι θα σταματούσε, μόνο αν οι Δήλιοι κατασκεύαζαν έναν βωμό με διπλάσιο μέγεθος απ' αυτόν που υπήρχε.





Στην αρχαιότητα το πρόβλημα λύθηκε θεωρητικά με τις προσπάθειες διάσημων μαθηματικών (Αρχύτας –5ος / 4ος αιώνας π. Χ., Εύδοξος ο Κνίδιος- 4ος αιώνας, Μέναιχμος – 4ος αιώνας, Ερατοσθένης –3ος / 2ος αιώνας). Ο σχολιαστής των έργων του Αρχιμήδη Ευτόκιος (6ος αιώνας μ.Χ.), ο οποίος αναφέρει το πρόβλημα, μνημονεύει δώδεκα λύσεις που δόθηκαν ως την εποχή του, ανάμεσα στις οποίες και του Ερατοσθένη.


Sunday, November 10, 2013

ΚΕΛΣΟΣ Αληθής λόγος

....Κι έπειτα συνέθεσαν έναν κατακλυσμό και μια κιβωτό αλλόκοτη, η οποία είχε μέσα της τα πάντα, και ένα περιστέρι και μια κουρούνα ως αγγελιοφόρους, παραχαράσσοντας και υποκλέπτοντας το μύθο του Δευκαλίωναּ γιατί δεν πιστεύω ότι περίμεναν πως αυτά θα έρθουν στο φως...

ΚΕΛΣΟΣ Αληθής λόγος Δ,41,

Ο Πυθαγόρας και οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι το ονόμαζαν Πεντάγραμμο

Ο Πυθαγόρας και οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι το ονόμαζαν Πεντάγραμμο. Ακολουθώντας δε τον συμβολισμό του, το ονόμαζαν Υγίεια. Στο σύμβολο αυτό έβλεπαν, λόγω των γεωμετρικών του ιδιοτήτων, μια μαθηματική τελειότητα όπως την εκδήλωση της 'Χρυσής Τομής' και το ότι το πεντάγωνο αποτελεί μία των πλευρών του τέλειου Δωδεκάεδρου που αποτελούσε γι' αυτούς το σύμβολο του Αιθέρα.

Οι Νεοπυθαγόρειοι συμβόλιζαν τις άκρες του με τα τέσσερα στοιχεία της φύσης και την πέμπτη με το θείο:

Ύδωρ
Γαία
Ιδέα ή Ιερόν
Ειλή (θερμότητα του ήλιου)
Αήρ

Τα αρχικά των λέξεων αυτών σχηματίζουν τη λέξη «Υ-Γ-Ι-ΕΙ-Α».

Για πολύ καιρό η πεντάλφα είχε συνδεθεί με τον πλανήτη Αφροδίτη και με τη λατρεία της θεάς Αφροδίτης.

Η πεντάλφα κατασκευάζεται από ένα κανονικό πεντάγωνο φέρνοντας τις διαγώνιους στο πεντάγραμμο αυτό. Το σύμβολο συνδέεται με τη χρυσή τομή φ: ο λόγος κάθε ευθύγραμμου τμήματος που εμφανίζεται σε αυτή ως προς το αμέσως μικρότερό του ισούται με τη χρυσή τομή.

Οι Έλληνες έλεγαν:"Ζευς ύει", ο Δίας βρέχει.

Οι Έλληνες έλεγαν:"Ζευς ύει", ο Δίας βρέχει.

Στη μυθολογία η Γη ικετεύει το Δία να της στείλει βροχή, για να γονιμοποιηθούν όλοι οι σπόροι που είναι κρυμμένοι μέσα της.

Στο Λύκαιο Δία θυσίαζαν με σκοπό τον εξευμενισμό, ώστε να στείλει βροχή σε περίπτωση ξηρασίας. Κοντά στο ιερό του υπήρχε η πηγή Αγνώ, όπου ο ιερέας του θεού προσευχόταν για να πάψει η ξηρασία ταράσσοντας την επιφάνεια του νερού με ένα κλαδί βαλανιδιάς.
Κάθε φορά που γινόταν αυτή η τελετή πυκνά σύννεφα μαζεύονταν πάνω από τη πηγή και έβρεχε. Επίσης για να σταματήσει κάποια μεγάλη ξηρασία ο Αιακός είχε θυσιάσει στον Πανελλήνιο Δία της Αίγινας. Ο θεός είχε δεχτεί τη θυσία κι είχε στείλει βροχή. Για το λόγο αυτό οι Αθηναίοι τα σύννεφα που έβλεπαν να έρχονται από την Αίγινα τα θεωρούσαν σύννεφα βροχής.

Ο Δίας θεωρείται δημιουργός της βροχής, θεός της βροχής και ονομάζεται Υέτιος και Όμβριος.

Friday, November 8, 2013

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ

''ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΥΚΟΛΑ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ .Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΝΗΛΙΚΟΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΦΩΣ''

Μπορούμε σαν ΕΛΛΗΝΕΣ να ολοκληρώσουμε αυτό που η Αναγέννηση άφησε ημιτελές.

Θέλω να πιστεύω ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε εκ νέου δεσμούς με το μεγαλείο της αρχαίας Ελλάδας. Μπορούμε σαν ΕΛΛΗΝΕΣ να ολοκληρώσουμε αυτό που η Αναγέννηση άφησε ημιτελές.Όχημα της σκέψης του δυτικού ανθρώπου ήταν, είναι και θα είναι ο Ελληνικος λόγος. Η γνώση που μας αφησαν οι προγονοι μας είναι εδώ και μας περιμένει. Είναι πολύ βαθιά ριζωμένη μέσα μας εκείνη η ''παλια εποχή'' που αδυνατεί αυτήν την στιγμή να βγει στην επιφάνεια. Είναι μέρος της συνείδησής μας αυτή η κουλτούρα και για αυτό δεν μπορούμε να συμφιλιωθούμε με τον ίδιο μας τον εαυτό....πρεπει να αποδεχτούμε το παρελθόν μας και να ζουμε με αρχή τα ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΙΔΑΝΙΚΑ.

Ήρθε ο καιρός η αρχαία ελληνική φιλοσοφία να αντιμετωπισθεί ως ένας τρόπος ζωής.

Ήρθε ο καιρός η αρχαία ελληνική φιλοσοφία να αντιμετωπισθεί ως ένας τρόπος ζωής.

Ο χρονος δεν αποτελει μια σταθερα για τον εγκεφαλο

Ειναι τελικα γεγονος οτι ''Ο χρονος δεν αποτελει μια σταθερα για τον εγκεφαλο - επιταχυνει και επιβραδυνει με βαση αυτο που βιωνετε. Ο εγκεφαλος διαθετει πολλους διαφορετικους τροπους υπολογισμου του χρονου.''

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΑΝΑ ΒΙΩΝΟΥΝ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΤΑ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΕΘΙΜΑ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΑΝΑ ΒΙΩΝΟΥΝ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΤΑ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΕΘΙΜΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΘΑΜΜΕΝΑ ΣΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΜΑΣ,ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΣΗ..
ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΠΛΕΟΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ Η ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΗ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΘΥΜΑΤΑΙ..
<<Εγώ είμαι το φως του κόσμου.Εγώ είμαι που σε προστατεύω και σε οδηγώ.Εγώ είμαι το Aλφα και το Ωμέγα.>>
ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΕ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΣΤΑ ΙΕΡΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΕΛΦΟΥΣ.
<<Στο νησί της άνδρου ένα κύμα οίνου κυλούσε από τα ιερό του Διονύσου>>ΜΑΣ ΛΕΕΙ Ο ΠΛΑΤΩΝ.
Ο ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ ΚΑΠΟΤΕ ΒΡΗΚΕ ΜΙΑ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΔΙΟΝΥΣΟ ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ<<Οποιος δεν φάει το σώμα μου και δεν πιει το αίμα μου ώστε να γίνει ένα μαζί μου και εγώ ένα μαζί του δεν θα γνωρίσει την σωτηρια>>
Ο ΔΙΟΣ ΝΟΥΣ Ο ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Τίποτα δε θα δημοσιεύεται στο κοινό χωρίς τον έλεγχό μας

 ..... Τίποτα δε θα δημοσιεύεται στο κοινό χωρίς τον έλεγχό μας. Το αποτέλεσμα αυτό κατορθώθηκε πια στις μέρες μας από το γεγονός ότι όλες οι ειδήσεις συλλέγονται από πάρα πολλά πρακτορεία, τα οποία τις συγκεντρώνουν από όλα τα μέρη του κόσμου. Τα πρακτορεία αυτά θα είναι τότε εξ ολοκλήρου δικά μας και δε θα δημοσιεύουν τίποτε άλλο παρά αυτό που θα τα διατάζουμε.....
.... 


Απο τα Πρωτόκολα των Σιωνιστών τα οποία αποκαλύφθηκαν το 1902

Τω Ξίφει τον Δεσμόν Λελύσθαι (Με το ξίφος έλυσε το δεσμό)

Τω Ξίφει τον Δεσμόν Λελύσθαι (Με το ξίφος έλυσε το δεσμό).
Αρριανού Αλεξάνδρου Ανάβαση (Κεφ. 3 παρ. 7)

Η φράση περιγράφει την τόλμη και την αποφασιστικότητα με την οποία ο Μέγας Αλέξανδρος έκοψε με το ξίφος του το γνωστό Γόρδιο Δεσμό επαληθεύοντας, με τις μετέπειτα επιτυχίες του, το σχετικό μύθο, που ήθελε αυτόν που θα τον έλυνε να ήταν προορισμένος να κυριαρχήσει στην Ασία.

Θαρσείν Χρή (Χρειάζεται θάρρος)

Θαρσείν Χρή (Χρειάζεται θάρρος).

Θαρσείν χρη τάχ' αύριον έσετ' άμεινον

Χρειάζεται θάρρος, αύριο όλα θα είναι καλύτερα. Προτροπή της Θεάς Αθηνάς, που δια στόματος του Οδυσσέα απηύθυνε στους Έλληνες πολιορκητές της Τροίας, όταν σκέπτονταν να εγκαταλείψουν τις προσπάθειες και να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Ισοκράτης

Ισοκράτης
"Αυτά που έχεις επιτύχει να προσπαθείς να τα διατηρείς, αλλά συγχρόνως να αναζητάς

υψηλότερους, καλύτερους και αποτελεσματικότερους στόχους.

Ενταύθα μέντοι πάντα τ' ανθρώπων νοσεί, κακοίς όταν θέλωσι ιάσθαι κακά.

Ενταύθα μέντοι πάντα τ' ανθρώπων νοσεί, κακοίς όταν θέλωσι ιάσθαι κακά.

''Τίποτα στους ανθρώπους δεν πάει καλά, όταν θέλουν να γιατρέψουν τα κακά χρησιμοποιώντας το κακό''

ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Μόνο ασκούμενοι στις δίκαιες πράξεις γινόμαστε δίκαιοι

Μόνο ασκούμενοι στις δίκαιες πράξεις γινόμαστε δίκαιοι. Ασκούμενοι σε πράξεις μετριοπαθείς γινόμαστε μετριοπαθείς και ασκούμενοι σε πράξεις θαρραλέες γινόμαστε θαρραλέοι.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Thursday, November 7, 2013

What Planets Are Visible Tonight?

What Planets Are Visible Tonight?
We can observe the planets with our eyes, binoculars, or a telescope and many planets are viewable during many different times of the year. There are many on-line resources that can tell you when and where they will appear, as well as many periodicals which chart the planets’ paths. Would you like some resources to help you along your planetary discovery path? Then here are a few of my favorites:

Tuesday, November 5, 2013

Σε ένα χρόνο θα έχουμε σε όλη την Ελλάδα δωρεάν ασύρματο WiFi ίντερνετ

Η υπόσχεση του Πρωθυπουργού, κατά την χθεσινοβραδινή συνέντευξή του, ότι σε ένα χρόνο θα έχουμε σε όλη την Ελλάδα δωρεάν ασύρματο WiFi ίντερνετ, προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις.


«Το έχω μελετήσει και μπορώ να το υποσχεθώ μετά βεβαιότητας» είπε ο κ. Σαμαράς.
Ο πρωθυπουργός επισήμανε ότι οι νέες τεχνολογίες είναι ο τομέας όπου μπορούν να αναληφθούν επιχειρηματικές πρωτοβουλίες από νέους.

ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΕΙΧΕ ΣΤΟ ΝΟΥ ΤΟΥ ....


Αξίες με τις οποίες μεγαλώσαμε, ιδανικά που ξεχάσαμε

Αξίες με τις οποίες μεγαλώσαμε, ιδανικά που ξεχάσαμε, πατριωτικό αίσθημα, εθνική συνείδηση και περηφάνεια που είμαστε Έλληνες, αυτά λείπουν. Πιστεύω όμως ότι τα έχουμε μέσα μας, και το μόνο ίσως που χρειάζεται ο κόσμος είνάι κάποιος να του ξαναδώσει το όραμα για ένα καλύτερο αύριο και να βρει μέσα του τη θέληση να αγωνιστεί για κάτι που να αξίζει. Αν καταφέρουμε στην θέση του ΕΓΩ να βάλουμε το ΕΜΕΙΣ, τότε θα μεγαλουργήσουμε γιατί τίποτα μεγάλο δεν κατάφερε κάποιος μόνος του.

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ 7 [Ζ] ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ 7 [Ζ] ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Κατά τον Όμηρο «επτά βοών αγέλας και επτά ποίμνια» είχε ο Ήλιος , ενώ επτά ήταν οι γυιοί του και επτά οι κόρες του. Ο αριθμός επτά επαναλαμβάνεται σε πολλές θαυμαστές περιπτώσεις και μέχρι σήμερα διατηρεί τον συμβολισμό του.Εχουμε τά επτά θαύματα του κόσμου, τις επτά πόλεις πού «μάρνανται σοφήν διά ρίζαν Ομήρου», τους επτά σοφούς της αρχαιότητος, τά επτά αρσενικά και επτά θηλυκά παιδιά της Νιόβης, τους επτά εφήβους και τις επτά παρθένες πού αποτελούσαν τον φόρο αίματος της Αθήνας στον Μινώταυρο, τις επτά ημέρες πού παρεμπόδιζε η Ήρα την γέννηση του Ηρακλή, τις επτά ημέρες πού επωάζει τον χειμώνα η Αλκυόνη τά αυγά της, τά επτά άστρα πού συνιστούν την Μεγάλη αλλά και την Μικρή Άρκτο και τις επτά Πλειάδες.

Ακόμα επταφαείς ήταν κατά τους ορφικούς οι ζώνες του φωτός, επτάφωνος ήταν η ιερή στοά στην Ολυμπία, επτά ήταν οι εκστρατεύσαντες κατά της επτάπυλης και επτάπυργης Θήβας (επτά επί Θήβας). Αλλά να αναφέρουμε και τά επτά φωνήεντα της θείας κατασκευής ελληνικής γλώσσας. Άλλωστε κατά τους Πυθαγορείους ο αριθμός επτά ήταν τέλειος αφού αποτελούσε το άθροισμα δύο τέλειων αριθμών, του τρία (τρίγωνο) και του τέσσερα (τετράγωνο). Είναι δε ο μοναδικός αριθμός της δεκάδας, πού ούτε διαιρείται ούτε πολλαπλασιάζεται για να δώσει κάποιον άλλο μέσα στην δεκάδα.

Friday, November 1, 2013

Ο Δάφνις Ο Εφευρέτης της Ποιμενικής Ποίησης


Ο Δάφνις ήταν ένας νεαρός βοσκός (φερόμενος σαν εφευρέτης της ποιμενικής ποίησης), ήταν γιος του Ερμή και μιας νύμφης.
Όταν γεννήθηκε εκτέθηκε σε μια κοιλάδα, σ' ένα δάσος από δάφνες, από εκεί και το όνομά του. Όταν μεγάλωσε έγινε πολύ ωραίος και η νύμφη Λύκη (φωτεινή, το φως) τον ερωτεύθηκε. Ο Δάφνις της υποσχέθηκε ότι δεν θα αγαπούσε καμία άλλη και η Λύκη τον απείλησε ότι αν παραβεί την υπόσχεσή του θα τον τυφλώσει. Αν και για πολύ καιρό ο Δάφνις κρατήθηκε μακριά από άλλους έρωτες, μια μέρα μια πριγκίπισσα τον μέθυσε και κατάφερε να γευτεί την ομορφιά του. Έτσι η Λύκη τον τύφλωσε και αυτός κάποια μέρα έπεσε από ένα ψηλό βράχο. Οι νύμφες του δάσους που τον αγάπησαν, τον ενταφίασαν με όλες τις πρέπουσες τιμές.
Ο αρχαίος συγγραφέας Λόγγος έγραψε το έργο Δάφνις και Χλόη στο οποίο περιγράφονται οι περιπέτειες και ο έρωτας ανάμεσα σε δύο παιδιά, το Δάφνι και τη Χλόη, που μεγαλώνοντας και περνώντας πολλά βάσανα τελικά παντρεύονται.

Πόσες φορές ψηφίζει ο κάθε γύφτος;

Πόσες φορές ψηφίζει ο κάθε γύφτος;

Από ένα τυχαίο περιστατικό, διαπιστώθηκε ότι η συγκεκριμένη γύφτισσα- που είχε απαγάγει το ξανθό κοριτσάκι- είχε δύο ταυτότητες, είχε δύο οικογενειακές μερίδες με δύο διαφορετικά ονόματα σε δύο διαφορετικούς δήμους!Συνεπώς, είναι εγγεγραμμένη σε δύο εκλογικούς καταλόγους με δικαίωμα δύο ψήφων!

Πόσες χιλιάδες τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν και πως και από ποιους χρησιμοποιούνται οι διπλοί ψήφοι τους;

Η όλη υπόθεση πρέπει να ερευνηθεί σχολαστικά και να γίνει πλήρης δακτυλοσκοπικός έλεγχος -όσο χρόνο και απαιτεί αυτό- και διασταύρωση των στοιχείων.Ίσως θα πρέπει να εξετασθεί και η επανέκδοση ταυτοτήτων με ασφαλή πλέον πιστοποιητικά.

Όσοι πιστοί προσέλθετε στο Facebook να δηλώσετε ονομαστική εορτή.....

Όσοι πιστοί προσέλθετε στο Facebook να δηλώσετε ονομαστική εορτή.....

Με τον όρο ονομαστική γιορτή εννοούμε την ημερομηνία εκείνη που εμφανίζεται στα διάφορα ημερολόγια ανά τον κόσμο, και σημαίνει τον εορτασμό ενός συγκεκριμένου αγίου του Χριστιανισμού από τον οποίο ο καθένας έχει πάρει το όνομά του.

Ιωάννου Χρυσοστόμου, Περί κενοδοξίας και ανατροφής των τέκνων, 47, ''Κανένας λοιπόν ας μη σπεύδει να δώσει στα παιδιά τα ονόματα των προγόνων, του πατέρα δηλαδή, της μητέρας, του πάππου και του προπάππου, αλλά να δίνονται τα ονόματα των δίκαιων, των μαρτύρων, των επισκόπων, των αποστόλων.'

Το ακόλουθο «πατριωτικό» κείμενο, ανήκει στον πατριάρχη Γρηγόριο Ε' και αποτελεί τμήμα πατριαρχικής εγκυκλίου, η οποία εξεδόθη εν έτη 1819.

Τί αφορά αυτή η εγκύκλιος; Ουσιαστικά απαγορεύει τους Έλληνες «ευλογημένους επαρχιώτας», να βαπτίζουν με αρχαία ελληνικά ονόματα τα παιδιά τους (χαρακτηρίζοντας αυτή την τακτική, ως...καινοτομία!), γιατί κάτι τέτοιο αποτελεί «ανάρμοστον» πράξη, και «καταφρόνησιν» της χριστιανικής ονοματοδοσίας. Αντ' αυτού, προτρέπει τους ιερείς των ενοριών να «νουθετούν» τους γονείς και τους ανάδοχους, να επιλέγουν τα «πατροπαράδοτα χριστιανικά ονόματα των εγνωσμένων τη Εκκλησία και των ενδόξως υπ’ αυτής εορταζομένων Αγίων».

Θαυμάστε:
«Και η κατά καινοτομίαν παρά ταύτα εισαχθείσα των παλαιών ελληνικών ονομάτων επιφώνησις εις τα βαπτιζόμενα βρέφη των πιστών, ως ηκούσαμεν, λαμβανομένη ως μία καταφρόνησις της χριστιανικής ονοματοθεσίας, είναι διόλου απροσφυής και ανάρμοστος· όθεν ανάγκη η Αρχιερωσύνη σας να διαδώσητε παραγγελίας εντόνους εις τους Ιερείς των ενοριών σας, και νουθεσίας πνευματικάς εις τους ευλογημένους επαρχιώτας σας, δια να λείψη τουντεύθεν και η κατάχρησις αύτη, και αφεθέντες της ακαίρου και μηδέν εχούσης το χρήσιμον φιλοτιμίας και επιδείξεως οι γονείς και ανάδοχοι να ονοματοθετώσιν εις το εξής εν τω καιρώ της θείας και μυστικής αναγεννήσεως τα ειθισμένα ταις ευσεβέσιν ακοαίς πατροπαράδοτα χριστιανικά ονόματα των εγνωσμένων τη Εκκλησία και των ενδόξως υπ’ αυτής εορταζομένων Αγίων, δια να είναι έφοροι και φύλακες των βαπτιζομένων νηπίων και ταχείς και αδιάλειπτοι χορηγοί της χάριτος αυτών εις τους μετά πίστεως».

Φυσικά δεν θα περίμενε κάτι καλύτερο κανείς, από κάποιον που αφόρισε την Επανάσταση του 1821 και ουκ ολίγους απ' τους αγωνιστές...

Πέλοπας Ο ιδρυτής των Ολυμπιακών αγώνων.



Ήταν γιος του Τάνταλου, βασιλιά της Λυδίας ή της Φρυγίας. Παντρεύτηκε την Ιπποδάμεια και απόκτησαν τον Ατρέα, το Θυέστη, το Χρύσιππο και άλλα παιδιά. Όταν ο Πέλοπας ήταν νέος, ο πατέρας του θέλησε να δοκιμάσει τους θεούς. Τον έκοψε λοιπόν κομμάτια και τους πρόσφερε γεύμα τα μέλη του. Οι θεοί όλοι αμέσως αντιλήφθηκαν το ανοσιούργημα, Μόνο η Δήμητρα δεν το κατάλαβε, γιατί ήταν πικραμένη από την απαγωγή της κόρης της, και έφαγε ένα μέρος από τον ώμο του. Όταν οι θεοί τον ανάστησαν, αντικατέστησαν με ελεφαντοκόκαλο το μέρος του ώμου που έλειπε.

Έπειτα οι θεοί έδιωξαν τον Τάνταλο από την πατρίδα του και στην εξορία τον ακολούθησε ο Πέλοπας. Ήρθε στην Ήλιδα και εκεί συναγωνίστηκε το βασιλιά Οινόμαο σε αγώνα αρματοδρομίας. Τον νίκησε με τη βοήθεια του Ποσειδώνα και της Ιπποδάμειας, κόρης του Οινόμαου, γιατί αυτή τον ερωτεύτηκε. Έγινε βασιλιάς της Ήλιδας και παράλληλα την παντρεύτηκε. Έτσι έγινε ο πρόγονος της τραγικής οικογένειας των Πελοπιδών και ιδρυτής των Ολυμπιακών αγώνων.

ΧΑΜΕΝΗ ΓΝΩΣΗ [ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ]

ΧΑΜΕΝΗ ΓΝΩΣΗ [ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ]

Oι Αλεξανδρινοί υπολόγιζαν ότι ο Αριστοτέλης έγραψε 400 περίπου συνολικά βιβλία. Ο Διογένης ο Λαέρτιος υπολόγισε το έργο του σε στίχους και βρήκε ότι έφταναν τις 44 μυριάδες, δηλ. 440.000. Μεγάλο μέρος από το έργο του αυτό χάθηκε. Ανήκε στην κατηγορία των δημόσιων ή "εξωτερικών" μαθημάτων και ήταν γραμμένα σε μορφή διαλογική. Από αυτά σώθηκε μόνο η "Αθηναίων Πολιτεία", σ' έναν πάπυρο που βρέθηκε στην Αίγυπτο. Τα σωζόμενα σήμερα έργα του αντιστοιχούν στη διδασκαλία που ο Αριστοτέλης έκανε στους προχωρημένους μαθητές του και που λέγονται "ακροαματικές ή εσωτερικές". Γι' αυτό και είναι γραμμένα σε συνεχή λόγο και όχι σε διάλογο. Αρκετά από τα βιβλία του έχουν υποστεί επεμβάσεις και επεξεργασίες και γενικά η κατάστασή τους δεν είναι καλή. Από το τεράστιο έργο του τελικά σώθηκαν 47 βιβλία και μερικά αποσπάσματα από τα άλλα. Δε θεωρούνται όμως όλα γνήσια.

ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟΣ ΑΣΠΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟ

Η ασπίδα από το Ιδαίον άντρο που βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου Κρήτης, αποδεικνύει ότι οι ιερείς του 8ου αιώνα π.Χ. πίστευαν πως ο Δίας , ανατράφηκε στο Ιδαίον Άντρο και όχι ότι γεννήθηκε σε αυτό. Λατρεύεται όμως στο Ιδαίον , όπως και στο Δικταίον Άντρο, η Ρέα ως πότνια θηρών. Όλο το σκηνικό της ασπίδας , αφορά , εκτός την ανατροφή του Δια και την Ρέα , Μεγάλη μητέρα , πότνια θηρών.

ΕΝΕΠΙΓΡΑΦΟΣ ΑΣΠΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΑΙΟΝ ΑΝΤΡΟ, ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ , ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΙΣ ΔΟΞΑΣΙΕΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΔΙΑ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΥΘΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ 2η ΠΡΟΣ ΤΗΝ 1η χιλ. π.Χ. ΜΕ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ. ΕΔΩ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΟΤΙ ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΑΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ 1η ΧΙΛΙΕΤΙΑ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΟΤΙ Ο ΔΙΑΣ ΑΝΑΤΡΑΦΗΚΕ ΣΤΟ ΙΔΑΙΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΤΙ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΕ ΑΥΤΟ.
Αυτοί που κρατούν τα τύμπανα είναι ιερείς της Μεγάλης μητέρας, της Ρέας την 2η χιλ. π.Χ. και φορούν την ειδική στολή του κροκόδειλου ξηράς. Η κεντρική μορφή είναι ιερέας της Ρέας , πότνιας θηρών, την 1η χιλ. π.Χ. Δηλαδή η ασπίδα απεικονίζει τον μύθο της ανατροφής του Δια, την 2η χιλιετία, από την Ρέα , θεομήτορα –πότνια θηρών και φτάνει στην Ρέα ποτνια θηρών της 1ης χιλιετίας π.Χ. Ούτε ασσυριακή τέχνη είναι, ούτε κρηταγενής Δίας είναι εδώ, και το λιοντάρι είναι ο αρχηγός του ζωικού βασιλείου, το οποίο σηκώνει ο ιερέας της Ρέας , την οποία εκπροσωπεί, ως προστάτιδα, ποτνια θηρών. Στην κορφή της ασπίδας φαίνεται το μωρό Δίας στα σπάργανα. Οι ιερείς της Ρέας 2ης χιλ. π.Χ. χτυπούν τα κρόταλα, τα οποία φέρουν πάνω σκηνές , από την Ρέα πότνια θηρών. Εδώ όμως οι ιερείς της δεύτερης χιλ. π.Χ. δεν έχουν καλύψει το κεφάλι τους με την στολή του κροκόδειλου ξηράς. Ο δεξιός μάλιστα ιερέας φορεί διάδημα με το όνομα της Ρέας. Στην πραγματικότητα και οι ιερείς που κρατούν τα κρόταλα, είναι του 8ου αιώνα π.Χ. , αλλά πάνω από τα ρούχα τους φορούν την στολή του κροκόδειλου ξηράς για να είναι η παράσταση μέσα στα δρώμενα την 2η χιλιετία π.Χ. Επίσης ο ιερέας στο κέντρο που εκπροσωπεί την Ρέα-πότνια θηρών, φέρει δυο φορές στο γιλέκο του , αριστερά και δεξιά, με κουκκίδες, το όνομα της Ρέας. Η παρουσία του ταύρου, κάτω από τον ιερέα της Ρέας – πότνιας θηρών, δείχνει ότι γίνεται θυσία του ζώου προς την θεά.
Η ειδική ενδυμασία που φορούν οι ιερείς των Μεγάλων μητέρων, και εδώ της κορυφαίας Ρέας, ειναι της κρητομυκηναικής περιόδου. Φοριεται σε όλη τη Πελοπόννησο, στην Μεσσαρα Ηρακλείου και σε λιγες άλλες περιοχές της κρήτης, οπου τα κρητομυκηναικα ιερατεία, ειχαν μεγάλη επίδραση.

1/11/2013

Αντώνης Βασιλάκης του Θωμά

Tuesday, October 29, 2013

Οι αρπαγές πολιτιστικών θησαυρών δεν αποτελούν γνώρισμα των καιρών μας

Οι αρπαγές πολιτιστικών θησαυρών δεν αποτελούν γνώρισμα των καιρών μας. Εχουν μεγάλη προϊστορία και είναι πολύ γνωστές και στον ελληνικό χώρο. Ο Ξέρξης, π.χ., κατά τη γνωστή εκστρατεία του, μετέφερε στην Περσία ορισμένα αγάλματα με πολιτική ή θρησκευτική σημασία, για να τον ακολουθήσουν αργότερα, με ξέφρενους ρυθμούς, οι ρωμαίοι κατακτητές. Τα κρούσματα λεηλασίας καλλιτεχνημάτων είναι διαχρονικά και παγκόσμια. Εντελώς πρόσφατα έγιναν στη Ρώμη και στη Μόσχα δύο σχετικές εκθέσεις. Στην πρώτη, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Νόστοι», εκτέθηκαν δεκάδες επαναπατρισθέντες στην Ιταλία αρχαιότητες, που είχαν φυγαδευθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω της αρχαιοκαπηλίας. Στη δεύτερη παρουσιάστηκαν αρχαία που είχαν αποσπάσει από τα κρατικά μουσεία του Βερολίνου τα ρωσικά στρατεύματα, όταν κατέλαβαν το 1944 την πόλη. Οι Ρώσοι μάλιστα, θέλοντας να αποθαρρύνουν κάθε κίνηση για τυχόν επαναπατρισμό τους, κατέστησαν σαφές ότι τα αντικείμενα αυτά δεν πρόκειται να επιστραφούν. Τα θεωρούν ένα είδος αποζημίωσης, και μάλιστα ελάχιστης, για το αίμα που έχυσαν κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμ


Επειδή πριν μερικές ημέρες ήταν η επέτειος της άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους οθωμανούς, θα αναφερθώ σε καλλιτεχνικούς θησαυρούς με τους οποίους διάφοροι βυζαντινοί αυτοκράτορες, με πρώτο και καλύτερο τον Μέγα Κωνσταντίνο, «στόλισαν» τη Βασιλεύουσα, αφαιρώντας τους από διάφορα σημεία της αυτοκρατορίας. Η τελευταία μαρτυρημένη τέτοια «αρπαγή» σχετίζεται με τον αυτοκράτορα Κώνσταντα Β'. Το 663, επισκεπτόμενος τη Ρώμη, αφαίρεσε από την «Αιώνια Πόλη» διάφορα καλλιτεχνήματα, ανάμεσά τους και ορειχάλκινα κεραμίδια από το Πάνθεον. Το φορτίο όμως αυτό ποτέ δεν έφτασε στην Πόλη, καθώς έπεσε στα χέρια των Αράβων.



Ορισμένα κτίσματα της Κωνσταντινούπολης θα μπορούσαν άνετα να χαρακτηρισθούν γλυπτοθήκες αρχαίας πλαστικής, όπως, π.χ., ο Ιππόδρομος. Εδώ υπήρχε πλήθος αγαλμάτων, ανάμεσά τους και το χάλκινο τμήμα του τρίποδα που είχαν αναθέσει οι Ελληνες στους Δελφούς για τη νίκη τους στις Πλαταιές εναντίον των Περσών. Ακόμη υπήρχαν αγάλματα Διοσκούρων, ένας χάλκινος Ηρακλής του Λυσίππου, ένα ξεχωριστό τέθριππο, που μερικοί το ταυτίζουν με αυτό που βρίσκεται σήμερα στην πρόσοψη της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στη Βενετία. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι το τελευταίο, λεία των Σταυροφόρων από την Κωνσταντινούπολη κατά την άλωσή της το 1204, το «άρπαξε» με τη σειρά του ο Ναπολέων για να διακοσμήσει μια θριαμβευτική αψίδα στο Παρίσι, αλλά επιστράφηκε και πάλι στη Βενετία. Σημαντικές αρχαιότητες υπήρχαν και στη Σύγκλητο του Αυγουσταίου, όπως μπρούντζινα ανάγλυφα που απεικόνιζαν τη μάχη των αρχαίων θεών εναντίον των Γιγάντων, αγάλματα των Μουσών του Ελικώνα, αλλά και της Αρτεμης, της Αφροδίτης, της Λινδίας Αθηνάς και του Δωδωναίου Δία. Τα δύο τελευταία μάλιστα διασώθηκαν με θαυμαστό τρόπο κατά την πυρπόληση του κτιρίου το 404, πιθανόν από οπαδούς του Ιωάννη Χρυσοστόμου, και αυτό για τους πιστούς της αρχαίας θρησκείας σήμαινε ότι οι θεοί τους ήταν ακόμη ζωντανοί. Στις Θέρμες του Ζευξίππου μπορούσε να δει κανείς δεκάδες μπρούντζινα αγάλματα θεών, ηρώων και επωνύμων ανδρών του αρχαίου κόσμου. Βρέθηκαν σε ανασκαφές οι ενεπίγραφες βάσεις δύο εξ αυτών: της Εκάβης και του Αισχίνη. Ενας αξιωματούχος της εποχής του Θεοδοσίου Β' είχε συγκεντρώσει στο μέγαρό του, γνωστό ως Παλάτι του Λαύσου από το όνομά του, πληθώρα αγαλμάτων της αρχαίας τέχνης, ανάμεσά τους και δημιουργίες περίφημων καλλιτεχνών της αρχαιότητας. Ξεχώριζαν ο χρυσελεφάντινος Δίας του Φειδία από την Ολυμπία, η Κνιδία Αφροδίτη του Πραξιτέλη, ο φτερωτός Καιρός του Λυσίππου.

Εχει απασχολήσει τους ειδικούς το ερώτημα πώς οι θεοί της αρχαίας θρησκείας συνυπήρξαν με τους χριστιανούς κατοίκους της Βασιλεύουσας. Γιατί είναι βέβαιο ότι αρχαία αγάλματα επέζησαν ως το τέλος της αυτοκρατορίας παρά τις συχνές καταστροφές τους από πυρκαϊές, σεισμούς, στάσεις, λεηλασίες, βανδαλισμούς. Τα χάλκινα φίδια, π.χ., από τον τρίποδα-ανάθημα των Ελλήνων στους Δελφούς που μνημονεύσαμε παραπάνω, διασώζονται ως τις ημέρες μας. Ξέρουμε επίσης ότι στη Χρυσή Πύλη υπήρχαν ως τον 18ο αι. δώδεκα ανάγλυφες πλάκες με παραστάσεις - εκτός των άλλων - άθλων του Ηρακλή, από τις οποίες έχουν βρεθεί λιγοστά σπαράγματα. Θα ήταν απλοϊκή γενίκευση όλα αυτά τα παγανιστικά έργα να θεωρούνται απλώς διακοσμητικά, ενώ αφελής είναι η άποψη που υποστηρίζει ότι η δημόσια έκθεσή τους απέβλεπε στον χλευασμό της παλιάς θρησκείας. Σε κάποιες περιπτώσεις η ανίδρυση αρχαίων αγαλμάτων εντασσόταν στην πολιτική των αυτοκρατόρων σε μια δεδομένη χρονική στιγμή. Η «διακόσμηση», π.χ., της Συγκλήτου με μια σειρά «εικόνων» του αρχαίου κόσμου στα πρώτα χρόνια ζωής της νέας πρωτεύουσας, όταν οι ειδωλολάτρες είχαν ακόμη μια ισχυρή παρουσία εδώ, αποσκοπούσε, χωρίς αμφιβολία, στη διατήρηση των δεσμών της αυτοκρατορίας με τον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Κάποια άλλα από τα «είδωλα» αυτά επέζησαν γιατί με το πέρασμα του χρόνου συνδέθηκαν με διάφορους θρύλους, συχνά σχετικούς και με την τύχη της πόλης ή επειδή θεωρήθηκαν ότι απεικόνιζαν χριστιανούς αγίους ή αξιωματούχους. Ετσι, π.χ., ένα άγαλμα με τρία κεφάλια και έξι χέρια, πιθανότατα του μυθικού Γηρυόνη, που βρισκόταν στη Σύγκλητο του Φόρουμ, στα μάτια του πολύ κόσμου απεικόνιζε τον Μέγα Κωνσταντίνο μαζί με τους δύο γιους του, τον Κωνστάντιο και τον Κώνσταντα.

Ο κ. Μιχάλης Α. Τιβέριος είναι καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με μια ορφική παράδοση ο ίδιος ο Δίας όρισε τον γιο του βασιλέα όλων των θεών του κόσμου

Σύμφωνα με μια ορφική παράδοση ο ίδιος ο Δίας όρισε τον γιο του βασιλέα όλων των θεών του κόσμου, ενώ είναι γνωστό ότι ο Διόνυσος συχνά ενσάρκωνε και άλλους θεούς, όπως τον Ηλιο και τον Απόλλωνα. «Ο κόσμος είναι ο Δίας και ο Διόνυσος ο νους του κόσμου (Διός νους)». Ο Διόνυσος ήταν και μια πάσχουσα όσο και ακατάλυτη θεότητα. «Γιος του υπέρτατου θεού και μιας θνητής, θανατώνεται από θεοκτόνους αλλά ανασταίνεται θριαμβικά».

Με τέτοια δεδομένα η σύγκρουση ανάμεσα στους οπαδούς του Χριστού και σ' αυτούς του Διονύσου ήταν αναπόφευκτη. Οι χριστιανοί δεν δίστασαν να υιοθετήσουν διονυσιακά σύμβολα με πρώτο το κλήμα. «Εγώ ειμί η άμπελος η αληθινή» διακήρυξε ο ιδρυτής της νέας θρησκείας, για τον οποίο ο πολυμαθής θιασώτης του χριστιανισμού Κλήμης ο Αλεξανδρεύς είπε χαρακτηριστικά ότι είναι «ο μέγας βότρυς, ο Λόγος, ο υπέρ ημών θλιβείς». Ετσι οι απεικονίσεις του κλήματος είναι πολύ συχνές σε τοιχογραφίες κατακομβών, σε ψηφιδωτές παραστάσεις εκκλησιών κ.α. Πρέπει ωστόσο να επισημάνουμε ότι ο χριστιανισμός, αν και οικειοποιήθηκε τα σύμβολα του Διονύσου, τον οποίο και ονομάτισε ως τον μεγαλύτερο εχθρό του, δεν μπόρεσε να απαλλαγεί εύκολα από αυτόν και ας είχε την πλήρη στήριξη της κρατικής εξουσίας. Ακόμη και στα τέλη του 7ου αι. μ.X., η Στ´ Οικουμενική Σύνοδος ασχολείται μαζί του και απαγορεύει ρητά στους χριστιανούς να τον επικαλούνται, να χρησιμοποιούν διονυσιακά προσωπεία και να παριστούν διονυσιακά δρώμενα!

Greek Religion Destruction Chronology (314-870 C.E)


Greek Religion Destruction Chronology (314-870 C.E)




314 Immediately after its full legalization, the Christian Church attacks the gentiles (non-Christians). The Council of Ancyra denounces the worship of Goddess Artemis.



324 The emperor Constantine declares Christianity as the only official religion of the Roman empire. In Dydima, Minor Asia, he sacks the Oracle of the god Apollo and tortures the pagan priests to death. He also evicts all non-Christian peoples from Mount Athos and destroys all the local Hellenic temples.



326 Constantine, following the instructions of his mother Helen, destroys the temple of the god Asclepius in Aigeai of Cilicia and many temples of the goddess Aphrodite in Jerusalem, Aphaca, Mambre, Phoenice, Baalbek, etc.



330 Constantine steals the treasures and statues of the pagan temples of Greece to decorate Nova Roma (Constantinople), the new capital of his Empire.



335 Constantine sacks many pagan temples of Minor Asia and Palestine and orders the execution by crucifixion of "all magicians and soothsayers." Martyrdom of the neoplatonist philosopher Sopatrus.



341 Flavius Julius Constantius persecutes "all the soothsayers and the Hellenists." Many gentile Hellenes are either imprisoned or executed.



346 New large scale persecutions against non-Christian peoples in Constantinople. Banishment of the famous orator Libanius accused as a "magician".



353 An edict of Constantius orders the death penalty for all kind of worship through sacrifices and "idols".



354 A new edict orders the closing of all the pagan temples. Some of them are profaned and turned into brothels or gambling rooms. Executions of pagan priests.



354 A new edict of Constantius orders the destruction of the pagan temples and the execution of all "idolaters". First burning of libraries in various cities of the empire. The first lime factories are being organised next to the closed pagan temples. A major part of the holy architecture of the pagans turns to lime.



357 Constantius outlaws all methods of divination (astrology not excluded).



359 In Skythopolis, Syria, the Christians organize the first death camps for the torture and executions of the arrested non-Christians from all around the empire.



361 to 363 Religious tolerance and restoration of the pagan cults declared in Constantinople (11th December 361) by the pagan emperor Flavius Claudius Julianus.



363 Assassination of Julianus (26th June).



364 Emperor Flavius Jovianus orders the burning of the Library of Antioch.



364 An Imperial edict (11th September) orders the death penalty for all those that worship their ancestral gods or practice divination ("sileat omnibus perpetuo divinandi curiositas"). Three different edicts (4th February, 9th September, 23rd December) order the confiscation of all properties of the pagan temples and the death penalty for participation in pagan rituals, even private ones.



365 An Imperial edict (17th November) forbids the gentile (pagan) officers of the army to command Christian soldiers.



370 Valens orders a tremendous persecution of non-Christian peoples in all the Eastern Empire. In Antioch, among many other non-Christians, the ex-governor Fidustius and the priests Hilarius and Patricius are executed. Tons of books are burnt in the squares of the cities of the Eastern Empire. All the friends of Julianus are persecuted (Orebasius, Sallustius, Pegasius etc.), the philosopher Simonides is burned alive and the philosopher Maximus is decapitated.



372 Valens orders the governor of Minor Asia to exterminate all the Hellenes and all documents of their wisdom.



373 New prohibition of all divination methods. The term "pagan" (pagani, villagers, equivalent to the modern insult, "peasants") is introduced by the Christians to demean non-believers.



375 The temple of god Asclepius in Epidaurus, Greece, is closed down by the Christians.



380 On 27th February, Christianism becomes the exclusive religion of the Roman empire by an edict of the emperor Flavius Theodosius, requiring that:



All the various nations which are subject to our clemency and moderation should continue in the profession of that religion which was delivered to the Romans by the divine Apostle Peter.






The non-Christians are called "loathsome, heretics, stupid and blind". In another edict, Theodosius calls "insane" those that do not believe to the Christian God and outlaws all disagreements with the Church dogmas. Ambrosius, bishop of Milan, starts destroying all the pagan temples of his area. The Christian priests lead the hungry mob against the temple of goddess Demeter in Eleusis and try to lynch the hierophants Nestorius and Priskus. The 95 years old hierophant Nestorius ends the Eleusinian Mysteries and announces the predominance of mental darkness over the human race.



381 On 2nd May, Theodosius deprives of all their rights the Christians that return back to the pagan religion. In all the Eastern Empire the pagan temples and Libraries are looted or burned down. On 21st December, Theodosius outlaws even simple visits to the temples of the Hellenes. In Constantinople, the temple of goddess Aphrodite is turned to a brothel and the temples of Sun and Artemis to stables.



382 "Hellelujah" ("Glory to Yahweh") is imposed in the Christian mass.



384 Theodosius orders the Praetorian Prefect Maternus Cynegius, a dedicated Christian, to cooperate with the local bishops and destroy the temples of the pagans in Northern Greece and Minor Asia.



385 to 388 Maternus Cynegius, encouraged by his fanatic wife, and bishop "Saint" Marcellus with his gangs scour the countryside and sack and destroy hundreds of Hellenic temples, shrines and altars. Among others they destroy the temple of Edessa, the Cabeireion of Imbros, the temple of Zeus in Apamea, the temple of Apollo in Dydima and all the temples of Palmyra. Thousands of innocent pagans from all sides of the empire suffer martyrdom in the notorious death camps of Skythopolis.



386 Theodosius outlaws (16th June) the care of the sacked pagan temples.



388 Public talks on religious subjects are outlawed by Theodosius. The old orator Libanius sends his famous epistle "Pro Templis" to Theodosius with the hope that the few remaining Hellenic temples will be respected and spared.



389 to 390 All non-Christian date-methods are outlawed. Hordes of fanatic hermits from the desert flood the cities of the Middle East and Egypt and destroy statues, altars, libraries and pagan temples, and lynch the pagans. Theophilus, Patriarch of Alexandria, starts heavy persecutions against non-Christian peoples, turns the temple of Dionysos into a Christian church, burns down the Mithraeum of the city, destroys the temple of Zeus and burlesques the pagan priests before they are killed by stoning. The Christian mob profanes the cult images.



391 On 24th February, a new edict of Theodosius prohibits not only visits to pagan temples but also looking at the vandalized statues. New heavy persecutions all around the empire. In Alexandria, Egypt, pagans, led by the philosopher Olympius, revolt and after some street fights they lock themselves inside the fortified temple of god Serapis (the Serapeion). After a violent siege, the Christians take over the building, demolish it, burn its famous library and profane the cult images.



392 On 8th November, Theodosius outlaws all the non-Christian rituals and names them "superstitions of the gentiles" (gentilicia superstitio). New full scale persecutions against pagans. The Mysteries of Samothrace are ended and the priests slaughtered. In Cyprus the local bishop "Saint" Epiphanius and "Saint" Tychon destroy almost all the temples of the island and exterminate thousands of non-Christians. The local Mysteries of goddess Aphrodite are ended. Theodosius's edict declares: "the ones that won't obey pater Epiphanius have no right to keep living in that island". The pagans revolt against the emperor and the Church in Petra, Aeropolis, Rafia, Gaza, Baalbek and other cities of the Middle East.



393 The Pythian Games, the Aktia Games and the Olympic Games are outlawed as part of the Hellenic "idolatry". The Christians sack the temples of Olympia.



395 Two new edicts (22nd July and 7th August) cause new persecutions against pagans. Rufinus, the eunuch Prime Minister of emperor Flavius Arcadius directs the hordes of the baptized Goths (led by Alaric) to the country of the Hellenes. Encouraged by Christian monks the barbarians sack and burn many cities (Dion, Delphi, Megara, Corinth, Pheneos, Argos, Nemea, Lycosoura, Sparta, Messene, Phigaleia, Olympia, etc.), slaughter or enslave innumerable gentile Hellenes and burn down all the temples. Among others, they burn down the Eleusinian Sanctuary and burn alive all its priests (including the hierophant of Mithras Hilarius).



396 On 7th December, a new edict by Arcadius orders that paganism be treated as high treason. Imprisonment of the few remaining pagan priests and hierophants.



397 "Demolish them!". Flavius Arcadius orders all the still standing pagan temples to be demolished.



398 The Fourth Church Council of Carthage prohibits to everybody, including to the Christian bishops, the study of the books of the pagans. Porphyrius, bishop of Gaza, demolishes almost all the pagan temples of his city (except 9 of them that remain active).



399 With a new edict (13th July) Flavius Arcadius orders all the still standing pagan temples, mainly in the countryside, to be immediately demolished.



400 Bishop Nicetas destroys the Oracle of the god Dionysus in Vesai and baptizes all the non-Christians of this area.



401 The Christian mob of Carthage lynches non-Christians and destroys temples and "idols". In Gaza too, the local bishop "Saint" Porphyrius sends his followers to lynch pagans and to demolish the remaining 9 still active temples of the city. The 15th Council of Chalkedon orders all the Christians that still keep good relations with their gentile relatives to be excommunicated (even after their death).



405 John Chrysostom sends hordes of gray dressed monks armed with clubs and iron bars to destroy the "idols" in all the cities of Palestine.



406 John Chrysostom collects funds from rich Christian women to financially support the demolition of the Hellenic temples. In Ephessus he orders the destruction of the famous temple of goddess Artemis. In Salamis, Cyprus, "Saints" Epiphanius and Eutychius continue the persecutions of the pagans and the total destruction of their temples and sanctuaries.



407 A new edict outlaws once more all the non-Christian acts of worship



408 The emperor of the Western Empire, Honorius, and the emperor of the Eastern Empire, Arcadius, order together all the sculptures of the pagan temples to be either destroyed or to be taken away. Private ownership of pagan sculpture is also outlawed. The local bishops lead new heavy persecutions against the pagans and new book burning. The judges that have pity for the pagans are also persecuted. "Saint" Augustine massacres hundreds of protesting pagans in Calama, Algeria.



409 Another edict orders all methods of divination including astrology to be punished by death.



415 In Alexandria, Egypt, the Christian mob, urged by the bishop Cyrillus, attacks a few days before the Judaeo-Christian Pascha (Easter) and cuts to pieces the famous and beautiful philosopher Hypatia. The pieces of her body, carried around by the Christian mob through the streets of Alexandria, are finally burned together with her books in a place called Cynaron. On 30th August, new persecutions start against all the pagan priests of North Africa who end their lives either crucified or burned alive.



416 The inquisitor Hypatius, alias "The Sword of God", exterminates the last pagans of Bithynia. In Constantinople (7th December) all non-Christian army officers, public employees and judges are dismissed.



423 Emperor Theodosius II declares (8th June) that the religion of the pagans is nothing more than "demon worship" and orders all those who persist in practicing it to be punished by imprisonment and torture.



429 The temple of goddess Athena (Parthenon) on the Acropolis of Athens is sacked. The Athenian pagans are persecuted.



435 On 14th November, a new edict by Theodosius II orders the death penalty for all "heretics" and pagans of the empire. Only Judaism is considered a legal non-Christian religion.



438 Theodosius II issues an new edict (31st January) against the pagans, incriminating their "idolatry" as the reason of a recent plague!



440 to 450 The Christians demolish all the monuments, altars and temples of Athens, Olympia, and other Greek cities.



448 Theodosius II orders all non-Christian books to be burned.



450 All the temples of Aphrodisias (the City of the Goddess Aphrodite) are demolished and all its libraries burned down. The city is renamed Stavroupolis (City of the Cross).



451 New edict by Theodosius II (4th November) emphasises that "idolatry" is punished by death.



457 to 491 Sporadic persecutions against the pagans of the Eastern Empire. Among others, the physician Jacobus and the philosopher Gessius are executed. Severianus, Herestios, Zosimus, Isidorus and others are tortured and imprisoned. The proselytiser Conon and his followers exterminate the last non-Christians of Imbros Island, Norheast Aegean Sea. The last worshippers of Lavranius Zeus are exterminated in Cyprus.



482 to 488 The majority of the pagans of Minor Asia are exterminated after a desperate revolt against the emperor and the Church.



486 More "underground" pagan priests are discovered, arrested, burlesqued, tortured and executed in Alexandria, Egypt.



515 Baptism becomes obligatory even for those that already say they are Christians. The emperor of Constantinople, Anastasius, orders the massacre of the pagans in the Arabian city Zoara and the demolition of the temple of local godndrites.



528 Emperor Jutprada (Justinianus) outlaws the "alternative" Olympian Games of Antioch. He also orders the execution—by fire, crucifixion, tearing to pieces by wild beasts or cutting to pieces by iron nails—of all who practice "sorcery, divination, magic or idolatry" and prohibits all teachings by the pagans ("the ones suffering from the blasphemous insanity of the Hellenes").



529 Justinianus outlaws the Athenian Philosophical Academy and has its property confiscated.



532 The inquisitor Ioannis Asiacus, a fanatic monk, leads a crusade against the pagans of Minor Asia.



542 Justinianus allows the inquisitor Ioannis Asiacus to convert the pagans of Phrygia, Caria and Lydia, Minor Asia. Within 35 years of this crusade, 99 churches and 12 monasteries are built on the sites of demolished pagan temples.



546 Hundreds of pagans are put to death in Constantinople by the inquisitor Ioannis Asiacus.



556 Justinianus orders the notorious inquisitor Amantius to go to Antioch, to find, arrest, torture and exterminate the last non-Christians of the city and burn all the private libraries down.



562 Mass arrests, burlesquing, tortures, imprisonments and executions of gentile Hellenes in Athens, Antioch, Palmyra and Constantinople.



578 to 582 The Christians torture and crucify gentile Hellenes all around the Eastern Empire, and exterminate the last non-Christians of Heliopolis (Baalbek).



580 The Christian inquisitors attack a secret temple of Zeus in Antioch. The priest commits suicide, but the rest of the pagans are arrested. All the prisoners, the Vice Governor Anatolius included, are tortured and sent to Constantinople to face trial. Sentenced to death they are thrown to the lions. The wild animals being unwilling to tear them to pieces, they end up crucified. Their dead bodies are dragged in the streets by the Christian mob and afterwards thrown unburied in the dump.



583 New persecutions against the gentile Hellenes by the Mauricius.



590 In all the Eastern Empire the Christian accusers "discover" pagan conspiracies. New storm of torture and executions.



692 The "Penthekto" Council of Constantinople prohibits the remains of Calends, Brumalia, Anthesteria, and other pagan/Dionysian celebrations.



804 The gentile Hellenes of Mesa Mani (Cape Tainaron, Lakonia, Greece) resist successfully the attempt of Tarasius, Patriarch of Constantinople, to convert them to Christianity.



850 to 860 Violent conversion of the last gentile Hellenes of Laconia by the Armenian "Saint" Nikon.

Η λέξη σεισάχθεια, παράγεται από το ρήμα «σείω» που σημαίνει αφαιρώ και το άχθος

Η λέξη σεισάχθεια, παράγεται από το ρήμα «σείω» που σημαίνει αφαιρώ και το άχθος, δηλαδή το βάρος.
Έτσι λοιπόν στα πλαίσια της εφαρμογής της σεισάχθειας (αποτίναξης βαρών), ο Σόλων:
  • Κατάργησε τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο,
  • Απελευθέρωσε όσους Αθηναίους πολίτες είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών και επανέφερε στην Αθήνα, όσους εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό.
  • Κατάργησε το δανεισμό με εγγύηση το σώμα (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του.
  • Αμνήστευσε τα αδικήματα που επέφεραν στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.

Το κύριο χαρακτηριστικό και ο σκοπός προς τον οποίο έτεινε η νομοθεσία του Σόλωνα, ήταν το ισοζύγιο, η ισορροπία, το μέτρο και ο λόγος, εξασφαλιζόμενα δια της πειθούς και της θείας Δίκης.
Φρόντισε να προσδώσει τέτοια πειστική δύναμη στην νομοθεσία του, ώστε όταν έφτασε η ώρα της διαδοχής του στην διαχείριση των κοινών, από τον τύραννο Πεισίστρατο, αυτός σεβάστηκε απολύτως την πάνσοφη εκείνη νομοθεσία του Σόλωνα, η οποία για όλα είχε μεριμνήσει.
Ο Σόλων φρόντισε να εξουδετερώσει την πίεση των πλούσιων και την τοκογλυφία κατά των φτωχών, με την απόσειση των τόκων και τον περιορισμό των οφειλομένων χρεών.

Στα Κορυβαντικά Μυστήρια γίνονταν η μύηση

ΤΑ ΚΟΡΥΒΑΝΤΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Στα Κορυβαντικά Μυστήρια γίνονταν η μύηση σε κάποιο ανώτερο βαθμό με το λεγόμενο "Κορυβαντισμό", κάθαρση δηλαδή και αγιασμό με κορυβαντικές ιερουργίες και τελετές που κατά κάποιον τρόπο γιάτρευαν τους μειούμενους από του παλιού εαυτού τους τα πάθη. Εδώ διαδραματίζονταν μέρος τα Ταυροκαθάψια, και η πυρρίχη, ο ένοπλος ενθουσιαστικός χορός, που έφερνε τους χορευτές σε ενθουσιαστική έκσταση, τους έκανε δηλαδή σαν "μαινόμενους.
Ο στόχος των επιτυχία, τέλος της μυητικής κορυβαντικής ιερουργίας και τελετής των Κορυβαντικών Μυστηρίων , ήταν να αξιωθούν οι μυηθέντες να γίνουν "Κουρήτες", δηλαδή οι νεοφώτιστοι να γίνουν φωτισμένοι μύστες του Ιδαίου Δία. Να γίνουν κατά συνέπεια άξιοι για την εισδοχή τους σε ανώτερο βαθμό, στο βαθμό των "Βάκχων - Ιερέων", που τους έδινε το δικαίωμα έπειτα της εισόδου στην τάξη των Λαβυρινθικών Μυστηρίων. Αυτό όμως για να γίνει έπρεπε ύστερα από τον ιερό χορό και την αναγνώριση της αξιοσύνης τους μετά την ολοκλήρωση της μυητικής τελετής, να ακολουθήσει η θεία Μετάληψη "της σάρκας και του αίματος" του Διόνυσου Ζαγρέα. Την ανακήρυξη των μεμυημένων στα Κορυβαντικά ως ιερέων - βάκχων, ακολουθούσε η τελετή της Θρονώσεως ή του Θρονισμού,.
 
Τα Κορυβαντικά είχαν το σκοπό της προπαρασκευής των νεαρών μυημένων για την ανώτερη τάξη, με την επαφή τους με τις θεϊκές δυνάμεις και της προσφοράς σ' αυτούς της θείας Δωρεάς με τη μετάληψη του πνευματικού φωτός και την καθιέρωσή τους στο βαθμό των ιερέων του θεού Δία.